|
Azad Qarabağ - 9-cu səhifə
Dönüşümüz
döyüşdən keçir
İlk öncə özümüzdən başlayaq,
özümüzü tanıyaq ki, Allahı tanıyaq. Allahı tanıyaq ki, ədalətli olaq və
beləliklə
Mən: “Azad
Qarabağ”qəzetinin azad müxbiri Yetim Qacar.
Siz: işğal
olunmuş Qarabağın qazisi Gültəkin xanım.
Gültəkin xanım,
siz bu gün bizim qəzetin dönüş rubrikasının qonağısınız. Mən dönüşümüzün
döyüşdən başqa yolunu görmürəm. Bəs siz Qarabağ Qazisi olaraq dönüşümüzün
döyüşdən keçməyən yolunu görürsünüzmü?
Bilirsiz
müharibə başlayandan mən onun bütün ağrı-acılarını öz həyatımda hiss etmişəm.
Müharibə nə qədər dəhşətli olsa da bizim bu gün ondan başqa yolumuz yoxdur. On
iki illik sülh danışıqlarının nəticəsiz qalması əslində atəşkəs qərarının səhv
olduğunu isbata yetirir. Bu gün dönüşümüzün döyüşdən keçməsinə məhkumuq. Quran
oxumaqla darıdan çıxmayan, donuza çomağı dadızdırmağın artıq nəinki vaxtı çatıb,
hətta mən deyərdim ki, on iki ildir yubanır.
-
Gültəkin xanım, Qarabağ qazisi adı altında nə gizlənir, siz kimsiniz? Özünüz
barədə qısa məlumat.
- 1964-cü ildə
Tərtərdə anadan olmuşam. Hələ uşaqlıq illərindən ədalət axtarmışam, olmuşam yəni
döyüş ruhu, nahaq olanı həmişə üzə demək, haqqı müdafiyə etmək özümü dərk
edəndən həyat devizim olub. Özüm barədə bu qədər kifayət edər.
- Gültəkin
xanım, bir qədər hadisələrin başlanğıcına qayıdaq. Müharibə özünü sizə nə vaxt
və necə təqdim etdi.
- Müharibə
başlayandan doğulduğum Tərtər şəhəri hadisələrin ən qaynar nöqtələrindən birinə
çevrilmişdi. O vaxtlar mən artıq ailə həyatını qurmuş üç körpə anası idim.
1991-cı il martın 19-u axırıncı çərşənbə axşamı ermənilər Tərtərə güclü raket
zərbələri endirdilər. On ikiyə yaxın ev dağıdıldı on nəfərdən çox dinc insan
müharibənin günahsız qurbanına çevrildi ermənilərin gün-gündən çoxalan təcavüzü
bir vətəndaş kimi məni də narahat etməyə bilməzdi. O vaxt Tərtərdə Tərtər,
Şəmkir, Gəncə Qurtuluş batalyonu faliyyət göstərirdi. Sərdar Həmidov, Vəzir
Orucov, Tahir Mehdiyev, Şahin Tağıyev kimi oğulların yanında olmağı özümün
vətəndaşlıq borcum bilirdim. Elə oğulların yanında bəlkə də qadın döyüşçüyə
ehtiyac yox idi, lakin mən millətimin bir əsgəri olmağımdan o zaman da, indi də
fəxr duyuram. Bir fakt deyim - bibim oğlu Məzahir təhsilini yarımçıq qoyub döyüş
üçün Tərtərə qayıtmışdı. O zaman yüzlərlə belə gənc vətən yolunda döyüşməyi
oxumaqdan üstün tuturdu. Əfsus ki, Məzahirin təhsili kimi ömrü də yarıda
qırıldı. O, Dovşanlı əməliyyatında itgin düşdü, bu günə qədər ölüb-qaldısından
xəbərimiz yoxdur.
- Gütəkin
xanım, əsgər kimi müharibəyə hansı döyüşlə xoş gəldin dedin?
- Əsgər kimi
döyüş yolun 1992-ci ildə Marquşavan əməliyyatı ilə başladı desəm yanılmaram.
Tibb bacısı kimi Azərbaycan əsgərinin xidmətində durmaqdan şərəfli iş varmı
Azərbaycan qadını üçün? Mən o günləri yaşadığım üçün, o şərəfi mənə layiq
bildiyi üçün rəbbimə daima minnətdaram.
- Gültəkin
xanım, Qarabağsız Azərbaycan necə görünür ?
- Qarabağsız
Azərbaycan necə görünə bilər axı?! Qarabağ Vətəndir, vətən isə Ana. Əgər
Vətənimiz bu gün yağı tapdağındadırsa, yəni anamız əsirdisə, biz necə görünə
bilərik?! Qarabağ təkcə torpaq söhbəti deyil həm də qeyrət məsələsidir. Mən
Qarabağın azadlığını istəməyən bir insanın türklüyünə şübhə edirəm. Özü də
başlanacaq savaş təkcə Qarabağın azadlığı ilə bitməməlidir. Hələ itirilmiş
Göyçə, Borçalı, Dərbənd, Təbriz kimi torpaqlarımız var. Bu dəfəki döyüşdən
Azərbaycan bütün torpaqlarını qaytarmaq şərti ilə qalib çıxmalıdır, yəni
itirilmiş torpaq söhbətini gələcək nəslə saxlamaq olmaz.
- Gültəkin
xanım belə döyüşçüləri olan millət niyə birinci Qarabağ savaşında erməniyə
məğlub oldu?
- Sualın
qoyuluşu ilə razı deyiləm. Biz uduzmadıq bizi uduzdurdular. Təkcə erməniyə qarşı
döyüşmürdük, həm də Rus-Erməni birləşmələrinə qarşı vuruşurduq. Hətta onların
gətirdikləri “nayomniklər” bizim qarşımızı kəsə bilmirdilər. Ağdərədə keçirilən
bir əməliyyatda ermənilərin iki yüzdən çox muzdlu döyüşcüsü məhv edilmişdi. Topa
zəncirlənmiş zənci döyüşcü ermənilərin döyüş əhval-ruhiyyəsinin göstəricisiydi.
Rusiya özünün bütün imkanlarını geninə-boluna ermənilərin ixtiyarlarına buraxsa
da Azərbaycan ordusu bu alyansa sarsıdıcı zərbələr endirib Xankəndi ətrafında
döyüşlər aparırdı. Xankəndinin süqutu müharibənin sonunu yaxınlaşdırırdı. Bunu
yaxşı anlayan birləşmiş qüvvələr Azərbaycanı daxildən parçalamaq planını işə
saldı. Onlar yaxşı bilirdilər ki, bu millət daxildən parçalanmasa nəinki
Xankəndində hətta Rəvanda canlarını qoymağa yer tapmayacaqlar. Əfsus ki, düşmən
bizim zəif damarımızdan tutub öz planlarını ustalıqla hayata keçirə bildi.
- Gültəkin
xanım, o dövrdən fərqli olaraq indi Azərbaycanda dinə qayıdış xeyli güclənib və
İslam da buyurur ki vətəni sevmək imandandır. Bəs nə üçün bu gün dindarlarımızın
bir çoxu Qarabağ probleminə biganədi? Bunu necə anlayaq, onlar imansızdı, yoxsa
Qarabağı vətən kimi qəbul etmirlər?
- İslam gözəl
dindir. Bəşəriyyətə nicat verən dindir. Lakin baxaq görək bu gün Azərbaycanda
islam necə təbliğ olunur, Islamın işi təkcə ölü basdırmaqdan ibarət deyil ki.
Əfsus ki, bu gün Islam belə təbliğ olunur. Dini dövlətdən ayırmaq kökündən
yanlış bir qərardır. Bu günki şəraitdə bizə İslamın mənimsəməyə imkan vermirlər.
Islam bizə ağlamağı öyrətmir, Islam səni torpağından vurub çıxaranı sən də vur
çıxart deyir. Islamda hər bir işdə ifrata varmaq günah sayılır. On iki illik
sülh danışıqları bizim dözümümüzün ifratı deyilmi?! Islam kimsəyə zülm etmə, nə
də kimsənin zülümünün altına girmə, deyə bizə yol göstərir. Bu gün bu
sadalananlardan hansına əməl edirik? Bugünkü dini rəhbərlərimiz bunu bilmirmi?
Bilmirlər ki, bu gün Azərbaycan zülm altında inildəyir, qanı-qanımızdan
olmayanların bizə etdiyi zülmə nə vaxt son qoyulacaq? Niyə dini rəhbərlərimiz bu
barədə danışmırlar? Nəyə görə orta məktəblərdə Islam tədris olunmur? Bu gün bizə
qabağa düşüb haqqı deyən dini liderlər lazımdır. Əfsus ki, bugünkü iqtidar buna
imkan vermir, əksinə Azərbaycanda vəhabiliyin və qeyri müsəlman sektaların
fəaliyyətinə öz fəaliyyətsizlikləri ilə cavab verirlər. Müsəlmanlar arasında
təfriqə salmaq üçün ingilislər tərəfindən yaradılmış vəhabi təriqəti gələcəkdə
Azərbaycanı Qarabağdan da böyük bir faciə ilə üz-üzə qoya bilər. Bu gün
Kərbəlanı ağlayan gözlərin Xocalı faciəsinə barmaqarası baxması məmləkətimizdə
Islamın səhv təbliğinin bariz nümunəsidir. İmam Hüseyn (ə) məktəbi bu gün bizə
haqq yolunda necə mübarizə aparmağı açıq-aşkar göstərir.
- Gültəkin
xanım, birinci Qarabağ savaşının xatirənizdə müsbət mənada iz qoyduğu hadisə
varmı?
- Birinci
Qarabağ savaşında millətimin öz gücünü ortaya qoyub mən də varam deməsi bu
savaşın mənim yaddaşımda müsbət tərəfdən buraxdığı izdi. Türkün öz gücünə inamı
qarşısında böyük imperiyanın dayanmasına, dünyanın əksər xristian dövlətlərinin
erməniləri dəstəkləməsinə baxmayaraq onu qələbədən-qələbəyə aparırdı. Türklər
heç vaxt açıq savaşda məğlub olmayıb. Ağdərə əməiliyyatı türk millətinin
Azərbaycanda yaşayan ləzgi, talış və digər xalqların birliyinin qələbəsi idi.
Ağdərə əməliyyatı birinci Qarabağ savaşının qanla yazılan qəhrəmanlıq səhifəsi
idi.
- Gültəkin
xanım, bəs sizi bu müharibədə ən çox kədərləndirən nə olub?
- Bayaq qeyd
etdiyim kimi xəyanət, daxili didişmələr. Bizim millət xəyanətin önündə həmişə
aciz qalıb, ona görə düşmənlərimiz aramıza daxili didişmələr salaraq bundan
istifadə ediblər. Öz istəklərinə asanlıqla çatıblar. Xankəndini hədəfə alan
ordumuzun daxili didişmələr nəticəsində gözünü açıb özünü Tərtərə sığınmış
vəziyyətdə görməsi növbəti döyüşlərdə bizə ibrət olmalıdır. Şəhid ruhları bizi
bağışlamır. Onların qanları tökülən torpaq hələ də işğal altındadır. Görəsən bu
millət şəhid ruhlarının üsyanından niyə qorxmur?! Nə qədər ki işğal altındakı
torpaqlarımız azad edilməyib, bu millət Allaha yalvarıb qiyamət gününü yubatmağı
xahiş etməlidir, yoxsa qiyamət günü işğalda qalan torpaqların, azana həsrət
qalan məsçidlərin cavabını verə bilməyəcək.
- Gütəkin
xanım, bir qədər də qazilik tituluna sahib çıxdığınız an barədə...
- 1994-cü ilin
aprel ayında cəbhədə şiddətli döyüşlər davam edirdi. Ağdam istiqamətində
düşmənin güclü hücumunu nəzərə alaraq Tahir Mehdiyev kömək məqsədi ilə öz
batalyonu ilə o istiqamətə ezam olunmuşdu. Güllücə istiqamətində gedən
döyüşlərdə Tahirin ölümü barədə məlumat almışdıq. Kimi onun şəhid olduğunu,
kimisə əsir düşdüyünü deyirdi. Tahirin itkisi hamı kimi mənə də pis təsir
etmişdi. Demək olar ki, eşitdiyim bəd xəbərlərin çoxluğu bu xəbərləri mənim üçün
adiləşdirmişdi. Artıq bu xəbərlərə reaksiya verəcək halda deyildim. Növbəti
yaralı əsgərin yarasını sarıyan zaman yanımıza düşən qrat mərmisi məni bir qədər
kənara çəkilib “dincəlməyə” məcbur etdi. Bəlkə də Allah yaşadığım dəhşətlərdən
uzaqlaşdırmaq üçün məni bu şərəfə layiq görmüşdü. Onsuz da mən mənəvi cəhətdən
kontuziya almışdım. İndi ötənləri xatırlamaq çox çətindir. Qələbənin bir
addımlığında məğlubiyyətlə barışa bilmirəm.
- Gültəkin
xanım, ordumuz, onu təşkil edən millətimiz qeyd etdiyiniz kimi döyüşə hazırdır.
Bəs niyə İlham Əliyev müharibəni başlamır?
- Qarabağ
məsələsi Beynəlxalq güclərin tam nəzarətindədir. İlham Əliyev Beynəlxalq
təzyiqlərdən çəkinib müharibəni başlaya bilmir. Bu gün İlham Əliyev bunu etməsə
də, ən yaxın müddətdə xalqın tələbi ilə bunu etməyə məhkumdur. Mən inanıram ki,
yaxın müddətdə millətimiz İlham Əliyevi ya hərb, ya da istefa seçimi qarşısında
qoyacaq. Hər bir xalqın özünəlayiq ali baş komandan olmalıdır. Ya İlham Əliyev
sonsuz səbrə son qoyub, xalqın istəyi ilə razılaşıb hərb yolunu seçməli, ya da
xalq özünə layiq ali baş komandanı seçib müharibəyə başlamalıdır. Qarabağ
problemi təkcə faciəmiz yox, həm də bizi birləşdirəcək son ümid çırağımızdır.
Yəni bu millət Qarabağ problemi ətrafında birləşsə amandadır, birləşməsə istər
müxalifət, istərsə də iqtidar hər ikisi iflasa məhkumdur.
- Gültəkin
xanım, bir çoxu üçün müharibə atəşkəslə sona çatsa da, sizin üçün hələ də davam
edir. Döyüşçü Gültəkin bu gün Qarabağ Azadlıq Təşkilatının səngərində müharibəni
üç cəbhədə - ermənilərə, erməni havadarlarına və sapı özümüzdən olan baltalara
qarşı davam etdirir. Hansı mübarizə daha çətindir?
- Hər üçü
bir-birindən amansızdır. Bu gün saydığımız üç qüvvə bütün cəbhə boyu birləşərək
“10-15 nəfərlik” QAT fəallarını məhv etmək istəyir. Qarabağ Azadlıq Təşkilatı
Azərbaycanda yeganə təşkilatdır ki, az qüvvə ilə çox iş görmək bacarığını
dəfələrlə sübut edir. QAT-ın elədiklərini danışmağa ehtiyac yoxdur. Xalq özü ağı
qaradan seçməyi bacarır. Dünyada hegemonluq edən NATO-nun bizimlə hesablaşmaq
istəməməsinin azı nəticəsi yəqin ki, çoxlarına dərs oldu. O ki qaldı sapı
özümüzdən olanlara, vallah elə insanlara yazığım gəlir. Bizi həbs edən polislər
arasında vaxtı ilə bir səngərdə vuruşduğum insanları görəndə ürəyim ağrıyır. Biz
millətin dərd-yükünü çəkənlərik. Onlara mesajım belədir. Ya bizə kömək edin, ya
da olmasa bizə mane olmayın. Onsuz da haqq yolunda vuruşanlara mane olmaq
istəyənlər istədiklərinə nail olmayacaqlar. Yəni dəyirmən bildiyini edər,
çax-çux baş ağrıdar. Biz bu millətə lazım olana qədər küçələrə çıxacağıq. Heç
bir qüvvə bizi bu yoldan döndərə bilməz. Polislərin yazdırdığı protokollar isə
dəyirmanın saldığı çax-çuxdan başqa bir şey deyil.
- Gültəkin
xanım, sizdəki bu tükənməyən enerji öz mənbəyini haradan alır? Nədir sizi
gün-gündən ümidləndirib mübarizədən geri çəkilməyə qoymayan?
- Yalnız və
yalnız şəhidlərin qanını yerdə qoymayacağım barədə içdiyim anddırş Mən də evimə
çəkilib xanımlığımı edə bilərəm. Mənim də ailəm və uşaqlarım var. Bu gün
mübarizədən bir anlığa kənara çəkilməyi kimsə mənə bağışlasa da özüm-özümə
bağışlamaram. Mən də şəhid ola bilərdim, lakin bu gün qaziyəmsə, demək hələ
mübarizədən kənara çəkilmək barədə düşünmək olmaz. Ya şəhidliyə qədər mübarizə
aparmalıyıq, ya da şəhidlərin qanını alıb rahatlaşmalıyıq.
- Gültəkin
xanım, son günlər “sülhməramlı qüvvələr” sözü tez-tez işlədilir.
Sülhməramlıların Qarabağa gəlişinə münasibətiniz?
- Birmənalı
şəkildə əleyhinəyəm. Birincisi, öz evimdə sülhü özüm qorumalıyam, özgələri yox.
İkincisi, sülh barədə yalnız millətin tələbləri yerinə yetirildikdən sonra
danışmaq olar. Əgər İ.Əliyev buna razılıq versə adını Qarabağın tarixinə qara
hərflərlə yazdıracaq. Sülhməramlıların yerləşdirilməsi bizi Qarabağdan bir addım
da uzaqlaşdıracaq. Bu gün Qarabağa gedən yolu təkcə ermənilər kəsibsə sabah
onlar mişen kimi sülhməramlılardan istifadə edəcəklər. Necə ki, birinci Qarabağ
savaşında onlar rus qoşunlarından bu məqsədlə istifadə etmişdilər.
Sülhməramlılar erməni havadarlarının gizlicə gördükləri işi qanuniləşdirmək
cəhdindən başqa bir iş deyil. Millət bu məqamda daha ayıq olmalıdır. Əgər
beynəlxalq təşkilatlar Azərbaycan dövlətinə bunu qəbul etdirmək istəsələr onda
şübhəsiz ki, xalq həm torpağına, həm də öz dövlətinə sahib çıxmaq haqqından
imtina etməyəcəkdir. Azərbaycan vətənpərvərləri təkcə Qarabağ Azadlıq
Təşkilatında cəmləşməyib. Qazilər, müharibə veteranları, şəhid ailələri...
Siyahı bununla bitmir. Üzdə olmayıb qeyri-leqal fəaliyyət göstərən kifayət qədər
vətənpərvər insanlar var. Məhz o anda bu saydığım qüvvələr bir araya gəlib
meydana çıxacaqlar. Onda görünəcək bu xalqın gücü. Biz istəməsək də terror da
olacaq, özünəqəsd cəhdləri də, xarici səfirlik və vətəndaşlara hücum da. Bunun
qarşısını almaq çox çətin olacaq. QAT –ın varlığı həmin o qeyri-leqal qüvvələri
bir qədər sakitləşdirib. Sabah QAT kənara çəkilsə hökumət vətənpərvərlərə
nəzarət edə bilməyəcək. Bunu nəzərə alan hökumət bizə kömək etməlidir, amma
əfsus hökumət bunu görmək istəmir və bizi sıxmaqla istəyinə çatacağını zənn
edir. Qarabağ partizanları hələ bu millətin döyüş ruhunun ölmədiyinin sübutudur.
İnanıram ki, bu birinci olsa da danışıqlar uzanacağı təqdirdə sonuncu olmayacaq.
- Gültəkin
xanım, Müsahibəyə görə sizə təşəkkür edirəm. Azərbaycan qadını heç vaxt döyüş
meydanında kişisini tək qoymayıb. Bəzən ürəyimdən sizə Azərbaycanın Həcəri deyə
müraciət etmək istəyi keçir, bəzən də işimi unudub sizə “Əmr et komutanım!”
demək istəyirəm. Qarabağın Həcəri Səbirə Mahmudova “XURAL” qəzetinə verdiyi
müsahibədə Azərbaycan kişisini dolayısı yolla özündən mübariz qadının varlığını
etiraf etmək istəməməkdə ittiham etmişdi. Mən isə sizin timsalınızda bunu etiraf
edirəm. Qəzetimizə arzularınız.
- Mən də sizə öz
təşəkkürümü bildirirəm. Məni bu dərəcədə qiymətləndirdiyinizə görə, lakin məni
tanıyanlara Tərtərin Gültəkini ifadəsi kifayət edir. Nə kiməsə oxşamaq, nə də
kiminsə mənə oxşamasını istəmirəm. Allahdan arzu edirəm ki, sonuncu Qarabağ
savaşında iştirak edib öz əhdimi yerinə yetirmək arzumu gözümdə qoymasın. Mən
hələ müharibədə son sözümü deməmişəm. Sizin qəzetinizə Qarabağda yayım
xoşbəxtliyi, şəxsən sizin özünüzə isə Qarabağda material hazırlamaq səadətini
arzu edirəm.
Yetim Qacar
|