Xocalının yad olunmasını ermənilər də istəmir, Hacıbala da...

Xocalı soyqırımının ildönümü ilə əlaqədar xatirə mitinqi keçirmək üçün Bakı şəhər icra hakimiyyətinə göndərdiyimiz məktuba rədd cavabı verildi. Məsləhət gördülər ki, mitinq etməyək, eləcə ziyarətlə kifayətlənib səsimizi də çıxarmayaq. Ermənilər də belə fikirləşirlər və çalışırlar ki, azərbaycanlılar Xocalının heç adını da tutmasınlar, olsa-olsa, hər il yığışıb ehsan versinlər, ağlaşsınlar və dağılışıb getsinlər. Onları başa düşmək olar, etdikləri qələtin böyüklüyünü anlayır və istəyirlər ki, beynəlxalq təşkilatların danlaqlarından canlarını qurtarsınlar.

Amma bizimkiləri, bizimkilər deyəndə, bu Hacıbala müəllimləri heç cür başa düşmək olmur. Necə olur ki, Avropada, İranda, Türkiyədə, Rusiyada, Amerikada,  hətta ermənilərin beşiyi Fransanın özündə mitinqlərin keçirilməsinə icazə verilir, Azərbaycanda yox?! Bu, necə məntiqdi, bu necə millət və necə hakimiyyətdi? Biz buna Hacıbala müəllimin dili və əli ilə hakimiyyətin Qarabağa münasibəti kimi baxırıq. Bu hakimiyyət Qarabağdan bezib, Qarabağı, Xocalını yad etmək istəmir, Qarabağı yad edənlərin onların yaxasından tutub hesabat tələb edəcəyindən qorxur və… Qarabağı yaddaşlardan silib atmaq istəyirlər. Bunun başqa adı yoxdur, varsa desinlər, biz də bilək. Qoy yaxşı fikirləşsinlər və elə etməsinlər ki, bu xalq onları Tarixin yaddaşından silib atmasın…

Səslər, Oyunlar, Sifətlər

Millətə nifrət yükü ilə kükrəyib daşan Ramiz müəllimə prezident aparatı darlıq edir, bütün Azərbaycanı təkbaşına idarə etmək istəyir. Ondan olsaydı, Qarabağı da çoxdan ermənilərə verib dərindən rahat nəfəs alardı. Bir müddət əvvəl tanınmış bir ziyalı ona zəng etmişdi ki, QAT-ın üzvlərini tutublar, mümkünsə buraxdırın, onlar Qarabağı tələb edirlər, nə qəbahət iş görüblər…

O da elə telefondaca qayıdıb ki, ay filankəs müəllim, Qarabağ sənin nəyinə lazımdı, niyə oturmursan yerində…

Sərdar müəllimlə Etibar müəllimin də Qarabağ yadlarına düşüb, narahatçılıqlarını bildirir, bəyanat verir, kampaniya keçirmək təklifi ilə çıxış edirlər. Bəs indiyə qədər harda idilər? Seçki öncəsi nə qədər üz vurduqsa, «Qarabağ Bəyannaməsi»nə imza atmadılar, qorxdular ki, birdən ATƏT müəllim onları düz başa düşməz, seçilmələrinə kömək etməz. İndi yaman ürəkləniblər, amma nə vaxta qədər…

Fövqəladə Hallar Nazirliyinə təzəcə təyin olunmuş Kəmaləddin müəllim artıq siyasi görüşlərə başlayıb, ABŞ səfirini qəbul edərək, ona nazirliyin işləri ilə bağlı geniş məlumat verib. Dünyada Azərbaycan qədər sirli və qəribə ölkə yoxdu, kimin hara getdiyini, kimin nə istədiyini bilmək olmur. Başqa vaxt olsaydı, deyərdim, cəhənnəm, nə işimə qalıb, amma torpağı işğal altında olan ölkədə kimlərin haraya çıxmasının, harda oturmasının fərqinə varmalıyıq. Yoxsa, düşəcəyik Kərkük türkmənlərinin düşdüyündən də pis günə…

Firudinin qoçaqlığı

Firudin Allahverdiyev adında bir gənc musiqiçi İrəvanda olub, erməni tamaşaçıları qarşısında mahnı oxuyub və deyilənlərə görə, onları çox feyziyab edib. Bu gənc heç kəsin edə bilmədiyini bacarıb, «Sarı gəlin» havasını oxumaqla ermənilərin atasına od vurub. Hər halda, özü belə fikirləşir, peşmançılıq-zad keçirmir. O, bir müddət əvvəl dostu ilə QAT-ın qərargahına gəlmişdi ki, Qarabağ Azadlıq Təşkilatının şərəfinə himn yazmışam. O vaxt vətənpərvər gənclər kimi QAT-çıların çox xoşuna gəlmişdi. İndi nə baş verdi, niyə bu qədər kəskin dönüş edib, ermənisevər kosmopolitlərə çevrildi? Yəqin, ehtiyac və bir də təcrübəsizlik vətənpərvəri kosmopolit edərmiş. Bu da qoca dünyanın işləridi. Amma hər halda, gəncdi, bəlkə nəyisə başa düşmür, izah etmək lazımdır.

Ona görə də, gənc dostumuza deyirik ki, düşmənlə düşmən olmaq lazımdır. Sənin torpağın işğal altındadır, soydaşların əsirlikdədir. Torpağı işğaldan azad etmək yükü həm də sənin üstündədir. Düşmənin qarşısında qol götürüb oynayırsan, bunun adı arsızlıqdır. Götürürsənmi bu adı öz üstünə?! Əlbəttə, götürməzsən. Gəncsən, səhv eləmisən. Boynuna al ki, başqa gənclərə də dərs olsun. Çalış ki, sözlə başa düşəsən ki, başqa cür başa salmağa ehtiyac qalmasın. Vaxtında başa düşsən yaxşıdı, yoxsa sən də yekəlib Eldar Zeynalov, Eynulla Fətullayev, Əvəz Həsənovdan –zaddan olacaqsan. Qayıt kəndinə, adam kəndinə qayıdanda vətənpərvər olur.

ZİYALISIZ ÖLKƏ

Xalqına sədaqətlə, təmənnasız xidmət edən, riyakarlıqdan uzaq, milli maraqlara bağlı olan, var-dövlətə biganə qalan, Allahını danmayan elmli, bilikli, fədakar adama ziyalı deyilir. Ziyalılıq dünyada bu cür qəbul olunub.

Bizdə ziyalı yox kimidir. «Ziyalılar»ımızın böyük bir hissəsi hakimiyyət süfrəsinin ətrafında və yaxud həndəvərindədir, ondan az olmayan digər hissəsi özünü bu süfrəyə çatdırmağa çalışır. Hətta müxalifətdə olan «ziyalılar»ımızın da böyük əksəriyyəti ona görə ordadır ki, onları hakimiyyət süfrəsinə çağıran yoxdur. Əkrəm Əylisli, Nəriman həsənzadə, Nizami Cəfərov, Vaqif Səmədoğlu, Musa Qasımov… vaxtilə harda idilər, indi hardadırlar?

ƏKRƏM ƏYLİSLİ GERÇƏKLİYİ

Əkrəm Əylislidən çoxdan əlimizi üzmüşük. O qədər rüsvayçı hərəkətləri, sözləri olub ki, deməklə qurtarası deyil. Və deməyin də xeyri yoxdu, elə öz işindədi. Neçə dəfə ordendən, medaldan imtina edib, amma sonra səssizcə gedib götürüb. Qapıları, “priyomnı”ları yağır eliyə-eliyə axırda deputat da oldu. Bu da belədi də, neyniyək. Amma son vaxtlar Məhəmməd peyüğəmbərin karikaturaları ilə bağlı qalmaqal yarananda Əkrəm kişinin 70-ci illərdə yazdığı əsərlərin birindən yadımda qalan epizodu xatırladım. Orda qəhrəmanlardan biri o birisinin acığına itinə “Məhəmməd” adı qoyur, hamının, o cümlədən bacısının etirazlarına baxmayaraq, iti elə də çağırmaqda davam edir. Hətta bacısı peyğəmbərin adının itə qoyulmasının günah olduğunu deyəndə də, vecinə almır. İndi adam qalır belə… Əkrəm Əylisli kimilər peyğəmbərin adını itə qoyanda, daha danimarkalılardan, hollandlardan, fransızlardan, nə bilim kimlərdən niyə inciyiri ki?!

Dünən peyğəmbəri belə təhqir edən Əkrəm Əylisli bu gün də deyir ki, Qarabağ 3-5 faizlik torpaqdı da, verin getsin, məsələni birdəfəlik qurtaraq. Qəribədir ki, bu “əvəzsiz yazar” o vaxt da “moddaydı”, indi də. Orden-medalları, kürsü-vəzifələri də öz yerində. Amma hər halda, bu xalqın orden-medalları, duz-çörəyi, var-dövləti nə vaxtsa, onun gözündən gələcək…

Roman Temnikov da xarab çıxdı

Romanı yaxşı bir jurnalist kimi tanıyırdıq. QAT-ın tədbirlərində, elmi seminarlarında fəal iştirak edir, iqtisadi məsələlərlə bağlı maraqlı fikirlər söyləyirdi. Birdən-birə dəyişdi. Deyəsən ermənilərlə yaxınlığın ləzzəti onu da yolundan azdırdı. Bir də yəqin fikirləşir ki, azərbaycanlı “fındıqlar” gedib, ermənilərin əlini öpüb, ətək-ətək pul qazanırlarsa, o niyə qıraqda qalmalıdır. Belə baxanda, Roman Temnikovdan çox şey gözləməliyik də. Amma hər halda o, Azərbaycan vətəndaşıdır, ona görə də qanunlarmıza hörmətlə yanaşmalıdır, Azərbaycanın çörəyini yeyib, suyunu içib, sonra da təpik atmamalıdır.Yoxsa yediyini-içdiyini gözündən gətirərik.

	QARA LÖVHƏ
	Vətən qarşısında üzü qara olanlar

◄ 1 ... 12 13 14 ... 16 ► ₪