Ölsəm, bağışlama, Vətən!

Vətən, sənə analar anası dedik, sən bizə ana olan kimsələrə öz qoynunu beşik etdiyinə görə. Sən onlara öz lal dilində layla çaldığına görə. Vətən! Sənə namus dedik, özümüzə şərəf bildik. Dağlarını iffətli bir gəlinə bənzətdik. Sənə duz-çörək mənbəyimiz deyib, səni unutmağı özümüzə ar bildik…

Vətən! Sən təkcə Azərbaycan deyildin ulu babalarımız üçün. Sən böyük Turan idin. Sənin Orxan-Yenisey kimi abidən, Sabir xanlığı kimi möhtəşəm bir yurdun var idi… Bir ucun Çin səddinə dayanmışdı. Qoruya bilmədik səni də, sənin böyüklüyünü də. Səni bizə əmanət qoyub, köksündə özünə yer almış babamızın müqəddəs ruhunu da.

Vətən! Biz nənəmizin sənə qorumaq üçün verdiyi ismətini də səninlə birlikdə itirdik, sənin haqlı qınağına tuş olduq. Həsrətlə, kədərlə dolan gözlərimizin yaşını silməyə gücümüz çatmadı. Acizliyimizi boynumuza almaq istəmədik. Bu aciz övladların bir-birini qınadı. Şəhid övladlarının ruhu bizdən incik düşdü.

Bir ovuc torpağında bir ovuc şəhid qanı olan vətən! Çayların da şəffaflığını itirdi, dərddən-qüssədən. Araz yarandığına peşman oldu bəlkə də… Kəndlərinin suları da qan rəngini aldı. Bəlkə də Araz heç çay deyildi. Araz sənin ürəyinə saplanmış, vücudunu ikiyə ayırmış xəncərdən süzülən qanındır, Vətən!

Əslində, sən mənim üçün yenə də Turansan – Böyük Turan. Amma sözdə, sən indi nəinki Turan böyüklükdə, heç Azərbaycan boyda da qalmamısan, Vətən! Sən indi vücudunu vəhşi tiranalar kimi yeyib-gəmirmiş, özününkü etmiş yağı əlində, yağı torpağında əsirlikdəsən. Mən sənə həsrətəm, amma günah özündədir. Çünki sevə bilməmişəm Səni. Səni düşmənlərin məndən daha çox sevib. Bu, mənim ömürlük cəzamdı, Vətən! Bir gün Sabir xanlığını, o biri gün Təbrizini, Dərbəndini… itirib gəldim bu günə.

«Dağlarının başı dumanlı,

Qırmızı qoftalı, yaşıl tumanlı», -

deyib, tərif etdiyimiz Şuşanı itirmişəm bu gün. Cəbrayıla həsrətlə baxıram, Laçınını, Kəlbəcərini yuxularımda görürəm indi. Namusu şüşə kimi çilik-çilik olmuş Xocalı qızını anıram. Qarabağımın baş kəndi Xankəndini düşünürəm, Vətən! Bəzənib toy otağında yaslı qalan Ağdamımı anıram.

On üç illik bir zaman kəsiyində cığırları ayaq izlərimizə, dərələri səsimizə həsrət qalan Zəngilanı düşünəndə, istər-istəməz şairin bu misraları yada düşür:

Dünən həsrət idimsə mən Təbrizə,

Gedəmmirəm bu gün öz kəndimizə…».

Bəli, bu gün mən Təbrizə gedə bilirəm, viza ilə olsa da. Amma doğulduğum elə gedib, bircə udum suyunu belə içə bilmirəm. Ürəyim köksümdə titrəyir, qələmimsə əlimdə. Nə olsun? Sevə bilmədim səni, Vətən! Sevsəm, bir ovuc torpağını götürüb sıxardım, şəhid qardaşımın qanı, qüruru sındırılmış qızımızın ahı tökülərdi o bir ovuc torpağından.

Dərdlərini duyanlar, bu dərdlə birgə sığındı köksünə, Vətən!

«Mən Araz şairiyəm, Araz boyda qəm daşıyam» – deyən Məmməd Araz babanı da Araz həsrəti, yurd yanğısı yıxdı, dərdini «Heydər baba»yla bölən ulu Şəhriyar kimi. O da özü ilə birgə Araz boyda dərd apardı. Ömrü boyu Xudafərin körpüsündən adlayıb gələsi yarını gözlədi, amma əfsuslar olsun, nə yarına qovuşdu, nə də arzusuna.

Qorxuram bu dünyadan mən də həsrətli gedəm. Gözlərim Savalan, Zəngəzur və Qarabağ tərəfə baxa-baxa intizarla yumula. Qanını almadan ölsəm, nə sən, nə də anam məni qəbul etməz və bağışlamaz. Layiq olmadığım göz yaşlarını mənim üçün axıtma, Ana! Sevə bilmədiyim qoynunu mənim üçün açma, Vətən! Hələ mənim ölməyə də haqqım yoxdur.

«Nə qədər ki, Araz çayın bir uduma içməmişəm,

Zəngəzurdan adlayaraq İrəvana keçməmişəm» - sənin qoynunda mənə yer yoxdur. Yolunda şəhid olmadan ölsəm, bağışlama, Vətən!

Nicat

Hədislərdən seçmələr

Əziz peyğəmbərimiz Məhəmməd (s) buyurur:

1. Elm öyrənmək böyük günahların əfvinə səbəb olar.

2. Elm öyrənmək kişilərə də, qadınlara da vacibdir.

3. Halal qazanmaq üçün yorulub evinə dönən kimsə günahsız olaraq yatar, Allah-təalanın sevdiyi kimsə olaraq qalxar.

4. Verən əl alan əldən üstündür.

5. Ləzzətləri yıxan, əyləncələrə son verən ölümü çox xatırlayın.

6. İçinizdə ən çox sevdiyim kimsə, ən gözəl xasiyyəti olanlardır.

7. Hər kimdə bu üç şey olmazsa, cənnət əhlidir; təkəbbür, həsəd, xəyanət.

8. Qəlb sağlam olduqca bədən də sağlam olar.

9. Allah-təala yüksək şeylərə qovuşmaq istəyənləri sevər.

10. Üç şey imanın fəzilətini artırar: Allahı və onun Rəsulunu hər şeydən çox sevmək; özünü sevməyən müsəlman Allah rizası üçün sevmək; Alla-təalanın düşmənlərini sevməmək.

11. Bir saat ədalət ilə idarəçilik etmək, 60 il müstəhəb ibadət etməkdən daha yaxşıdır.

12. İmanı yüksək olanınız, əxalqı gözəl olanınızdır.

13. Mən lənət etmək üçün, insanların əzab çəkməsi üçün göndərilmədim. Mən hər kəsə yaxşılıq etmək üçün, insanların mənəvi saflığa çatdırılması üçün göndərildim.

14. Allah-təala haram olan şeylərdə sizə şəfa yaratmamışdır.

15. Sonra edərəm deyənlər həlak oldular.

İLAHİ SEVGİ

Bəşəriyyətin ən ali, ən gözəl vardığı olan insana bu alilik və gözəlliklər məhz Allah tərəfindən bəxş edilmişdir. İnsan haqqında danışdıqda, ilk öncə, göz önünə onun kimliyi və nələrə sahib olduğu gəlir:

- İnsan böyük kainatın kiçik modeli və Allah-təalanın ən kamil əsəri... Elə bir kamillik və zənginlik ki, təsəvvürdən çox yüksəkdə dayanır. Hər şeyi ağlı ilə dərk etmək istəyən insan bu həqiqətin qarşısında sadəcə heyrətdə qalır. Hər şey düşünülmüş, hər şey ölçülmüş. Özü də ilahi bir qüdrətlə. Bu yaradılış həqiqətini Qurani-Kərim bizə belə bəyan edir:

«Biz insanı gözəl bir şəkildə xəlq etdik».

Görən nə idi bu gözəllik? Təkcə fiziki quruluşumuzmu, yoxsa onun ruhumuzla olan vəhdətindən əmələ gələn harmoniyamı?

İstər-istəməz bu suallar Allahın yerdəki xəlifəsinin niyə məhz insan olduğunu araşdırmağa gətirib çıxarır. Bu isə özlüyündə insanı özünüdərkə, mütləq ucalığı tanımağa səbəb olur. Tanımaq isə, əlbəttə, insana o uca məqamı təsdiq etməyi öyrədir. Yəni, insan gördükləri və görüb dərk etməklə yanaşı, dərk edə bilmədiklərini Allah qüdrətinin içində tapır və sonunda: «Ya Rəbbim, sən həqiqətən hər şeyə qadirsən» - deyir. Dediyimizə təsdiq də elə budur.

Söz açdığımız təsdiqin özü bir yönəlmədir. Buradakı yönəlmə insanı fitrətinə qaytarır, ondan dolayısı ilə Yaradanına sevgini öyrədir. Bildiyimiz kimi, insanlığın fitrətində Quranın bizə çatdırdığı bir şey var:

«Allah bütün ruhları yaradıb, onlara xitab etdi:

Mən sizin Rəbbiniz deyiləmmi? Ruhlar dedilər: Bəli!»

Unutmaq olmaz ki, bu təsdiq ruhumuzun təməl daşı olan İlahi sevgi idi! O ilahi sevgi ki, bizim bəşəri sevgilər onun üzərində bərqərar olmuşdur. Bəs sevgi özü nədir?

«Sevgi kamilliyə aparan yoldur» - deyib ulularımız. Çünki Allahın insan üçün qoyduğu bütün qanunlar onun kamilləşməsinə xidmət edir.

«Sevgi insanı doğru yola yönəldir». Necə ki, sevən insanlar gündə dəfələrlə deyirlər: «Allahım, bizi doğru yola yönəlt». Bu həqiqət yolu Allaha bağlılıqdan, Ona qayıtmaqdan keçir. Axı, bütün həqiqətlərin əzəlində bir Allah var!

Bu sevginin maraqlı cəhətlərindən biri də odur ki, Xaliq öz məxluqunu qorxudur. «Qorx Allahdan!» - deyir. Sual doğa bilər ki, sevgi olan yerdə qorxumu olar? Əslində, Allah insanı sevdiyi üçün qorxudur, ona həqiqət yolunu göstərir. Cənnət və Cəhənnəmdən danışır. Görən nədir bu qorxu, bu xof?

Bu qorxu heç də Cənnətdən ayrı qalmaq, Cəhənnəm atəşində yanmaq qorxusu deyil. Sevdiyinin (Allahın) özünə (insana) olan sevgisini itirmək qorxusudur.

İmam Əli (ə) buyurur: «Ya Rəbbim, mən Sənin cənnətinin sevgisindən, cəhənnəminin qorxusundan deyil, sənin bu sevgiyə layiq olduğunu dərk etdiyim üçün sənə ibadət etdim».

Burada məsələnin ikinci tərəfi diqqəti çəkir ki, bu da Allahın insana bir seçim verməsidir. Uca Yaradan məhz buna görə Cənnət-Cəhənnəmdən danışır, sevgi və qəzəbi göz önünə gətirir.

Təsəvvür edin, Allah yaratdığı başqa varlıqlara şüur vermədiyi kimi, seçim də verməyib. Bu da, insana verilən önəm və diqqətin nə qədər böyük olduğunu göstərir. Görün, Allah insanı nə qədər sevir ki, hər şeydə seçimi onun öz öhdəsinə buraxır. Amma, insan seçiminin nəticələrini qabaqcadan bildirərək: «Bəzi insanlar mələk kimidir, nəinki mələk, hətta mələkdən də üstündür».

Sevgidən doğan bu seçimin özündə bir ehtiyat da vardır. Çünki Allah sevgisi ilə dolan könüllər daima «Görən Allah razıdırmı?» sualı ilə üz-üzə dayanır. Bu da insanın cəmiyyətə daha normal şəkildə xidmət etməsinə gətirib çıxarır.

Bu sevgidən doğan seçimin nəticəsidir!

İlahi sevgi həm də əxlaq meyarı, tərbiyə metodudur.

Bu sevgi bizə ata-anamızı, yaxınlarımızı, əzizlərimizi, millətimizi, vətənimizi sevməyi öyrədir.

Allah-təala Musa (ə)a buyurur:

«Ya Musa, mənim üçün nə etdin?» Musa (ə) deyir: «Namaz qıldım, oruc tutdum, zəkat verdim…»

«Ya Musa, bunları özün üçün etdin. Mənim üçün edəcəyin şey, Məni sevənləri sevməyin, Mənə düşmən olanlara düşmən olmağındır».

Sevənlər, Allahı sevdiyin kimi onun sevdiklərini də sevin! Çünki, bizi bir-birimizə bağlayan və bəşəriyyəti xilas edəcək yalnız Allah sevgisidir!

Qütb

Son günlər baş verən olaylar dünyanı iki qütbə böldü. Müsəlman və xristian qütblərinə. Özlərini dünyanın demokratiya məktəbi adlandıran Danimarka, Fransa, Almaniya və bir sıra xristian dövlətləri müsəlmanların peyğəmbəri Məhəmmədi (ə) təhqir edərək, onun karikaturasını çəkməklə, dünya müsəlmanlarının hədsiz qəzəbinə səbəb oldular. Təəssüf doğuran hal odur ki, Avropa Şurası, BMT, NATO, ATƏT həmin xristian dövlətləri tərəfindən idarə olunur, bu da onu göstərir ki, müsəlman dövlətlərində yaradılan süni münaqişələrin həllində bu qurumlardan konstruktiv mövqe gözləmək yersiz və məntiqsizdir. Çünki əsrlərdən bəri müsəlman dövlətlərini bir-biri ilə toqquşdurmaq istəyən xristian dövlətləri onları güclü görmək istəmirlər. Müsəlman dövlətlərini söz sahibi kimi qəbul etməkdən ehtiyatlanırlar. Bunun bariz nümunəsi kimi, Türkiyənin Avropa Birliyinə qəbulu prosesinə süni maneələr yaradılmasıdır. Xatırlayırsınızsa, Türkiyənin bu quruma üzvlüyünün müzakirəsində bəhanələrdən bezən Rəcəb Tayyub Ərdoğan masadan qalxmış, birliyin xristian birliyi olmasını söyləmişdir. Baş verənlər göstərir ki, müsəlmanlar münaqişələrin həllində Avropa Birliyi, NATO, ATƏT kimi qurumlardan umduqları dəstəyi özlərində - «İslam konfransı»nda axtarsınlar. Müsəlman dövlətlərinin sayı və gücü də buna əsas verir. Müsəlman iqtisadi birliyi yaradılmalıdır. Belə olduqda, xristian dünyası reallıqla hesablaşar, müsəlmanların özünə, ərazi bütövlüyünə və dininə hörmətlə yanaşar.

Nemət Şahverdiyev

Səhifəni hazırladı: Nicat

◄ 1 ... 13 14 15 16 ► ₪