|
Azad Qarabağ - 4-cü səhifə
MÜHARİBƏNİ BAŞLAMAQ ÜÇÜN,
AZI 10 İL GECİKMİŞİK
(əvvəli
1-ci səhifədə)
Akif Nağı: Müharibə
başlayarsa, qalib gəlməyimiz üçün lazım olan bütün konkret arqumentlər bizim
tərəfimizdədir.

-
«Meydan»da həmçinin dövlətin beynəlxalq təşkilatlarla apardıqları danışıqların
mənasız və nəticəsiz olduğunu vurğuladınız. Sizcə, Azərbaycan dövləti artıq heç
bir beynəlxalq təşkilatla hesablaşmadan, danışıqlar aparmadan müharibəyə
başlamalıdır. Bu şərait Azərbaycanda indimi yetişib, yoxsa gecikmişikmi?
- Gecikibdir. Minsk qrupu 1992-ci ildə yaranıb və
1994-cü ildən, yəni atəşkəs başlayandan bu danışıqlar intensivləşib, ancaq heç
bir nəticə əldə edilməyib. Çünki bu danışıqların kökündə prinsiplər düzgün
qoyulmayıb. Beynəlxalq təşkilatlar, o cümlədən Minsk qrupu Ermənistanı
təcavüzkar dövlət kimi tanımaq istəmir və bu təcavüzün nəticələrinin aradan
qaldırılması məsələləri müzakirə olunmur. Əgər bu məsələlər müzakirə olurmursa,
aparılan danışıqların nə mənası var? O zaman bu danışıqlar ermənilərin mövqeyinə
xidmət edir. Ona görə ki, onların istəyi də məhz vaxtı uzatmaqla
azərbaycanlıların Qarabağ itkisiylə barışmasına nail olmaqdır. Yəni, vaxt
keçsin, yaşlı nəsil dünyadan köçsün, Qarabağ əhalisi, azərbaycanlılar bu itkiyə
alışıb, nəhayət, qəbul etsin. Beynəlxalq təşkilatlar özləri də etiraf edirlər
ki, Minsk qrupunun yarandığı 14 il ərzində heç bir nəticə əldə olunmayıb. Əldə
olunmayıbsa, Azərbaycan bunun üzərində düşünməlidir, çünki bu Azərbaycanın
problemidir. Mənim fikrimcə, atəşkəsdən sonra bir-iki il gözləmək olardı, sonra
artıq müharibəni başlamaq lazım idi. Həmin bir-iki il ərzində ordunu nizama
salıb, müharibəyə hazırlaşmaq olardı. Biz ən azı 10 il gecikmişik.
Hakimiyyət səmimi olmalıdır. O,
özündə cəsarət tapmalı, ya Qarabağı qaytara bilmədiyini boynuna alıb
hakimiyyətdən getməli, ya müharibəyə başladığını elan etməli, ya da torpaqları
verdiyini bildirməlidir. Hakimiyət qarşısında duran bu üç yoldan birini
seçməlidir. Məsələnin mahiyyəti ondan ibarətdir ki, hakimiyyət xalqı
aldada-aldada ermənilərin maraqlarına xidmət edir. Biz çox vaxt itirmişik və
indən belə də keçən hər saat, hər dəqiqə bizi Qarabağdan uzaqlaşdırır.
- Siz
müharibəni başlayacağımız təqdirdə, mütləq udacağımızı əminliklə söylədiniz.
Nəyə istinadən belə söylədiyinizi bilmək istərdik. 1992-93-cü illərdə baş verən
«arxadan zərbə»ni nəzərə almırsınızmı?
- Təbii ki, istənilən müharibə böyük risqlə bağlıdır.
Ancaq əvvəlcədən məğlubiyyətini boynuna alıb döyüşə atılanlar heç vaxt qalib
gələ bilməz. Sadəcə, mənim mövqeyim ondan ibarətdir ki, biz bu müharibəni
başlamağa və qalib gəlməyə məhkumuq. Əgər, müharibədə qalib gəlməsək, bir millət
və dövlət kimi məhv oluruq. İstərdim ki, Azərbaycan hakimiyyətinin başında
duranlar, siyasi liderlər, eləcə də sıravi Azərbaycan vətəndaşları özlərini
1920-ci ildə, Atatürk özünü ingilis-yunan işğalı qarşısında necə hiss edirdisə,
o cür hiss etsinlər, yaxud
II
dünya müharibəsində
meşələrə çəkilmiş Fransa lideri Şarl De-Qol, eləcə də yenə
II
dünya müharibəsində
SSRİ-nin paytaxı olan Moskva şəhərində düşmənlə üz-üzə dayanan ordu
generalları, dövlət başçısı özünü necə hiss edirdisə, elə hiss etsinlər. O vaxt
onlar əgər fikirləşsəydi ki, artıq hər şey bitdi, onda nə bugünkü Türkiyə
olardı, nə Fransa, eləcə də SSRİ müharibədə qalib gələ bilməzdi.
Digər tərəfdən, bizim
müharibəni udmağımız üçün konkret arqumentlər var. Müharibəni udmaq üçün,
Napaleonun sözüylə desək, 3 şey lazımdır – pul, pul və yenə də pul. Biz maliyyə
imkanları cəhətdən Ermənistandan qat-qat üstünük. Ermənistan vəsaiti xaricdən
almalıdır, heç bir dövlət uzun müddət onun üçün donor rolu oynaya bilməz,
bizimsə öz daxili imkanlarımız var. Azərbaycanın iqtisadiyyatı da güclüdür, əgər
müharibə başlasa, hamısı müharibəyə səfərbər olunacaqdır. Müharibə, eyni zamanda
insan ehtiyatları deməkdir. Biz bu göstəricidə də erməniləri iki dəfə
üstələyirik. Başqa tərəfdən, müharibə həm də hərbi müttəfiqlər deməkdir. Bu
tərəfdən də, ermənilərdən üstünük. Düzdür, deyirlər ki, Rusiya Ermənistanı
dəstəkləyir, ancaq inanmıram ki, bu uzun müddət ardıcıl olaraq, davam etsin.
Çünki Rusiya ikinci Çeçenistan hadisələrinin təkrar olunmasını istəməyəcək,
ictimai rəy bunun əleyhinədir. Ruslar da azərbaycanlılarla münasibətləri
kökündən dağıtmaq istəməz, ola bilsin ki, silaha, məsləhətlə kömək etsinlər.
Azərbaycanın müttəfiq qazanmaq ehtimalı daha çoxdur – Türkiyə, Pakistan,
Ukrayna, İran birmənalı şəkildə bildiriblər ki, müharibə başlasa, Azərbaycanı
dəstəkləyəcəklər. İranın əhalisinin çoxu azərbaycanlıdır. Mən özüm də
müşahidələr aparmışam və bilirəm ki, müharibə başlasa İrandan bizə ciddi dəstək
gələcəkdir. Almaniyadan dəstək ola bilər, çünki Almaniya həmişə məsələlərə
obyektiv münasibəti ilə fərqlənir.
Bəzən deyirlər ki, beynəlxalq
təşkilatlar bizə qarşı sanksiya tətbiq edəcəklər, ancaq bu həqiqətə uyğun deyil.
Çünki BMT nizamnaməsinin 51-ci maddəsinə görə təcavüzə məruz qalan tərəf zəruri
müdafiə hüququndan istifadə edərək, torpaqlarını işğaldan azad edə bilər. Əgər
beynəlxalq təşkilatlar sanksiya tətbiq edəndirlərsə, ermənilər torpağımızı işğal
ediblər, nə üçün onlara qarşı sanksiya tətbiq olunmur?
Azərbaycan həm də Ermənistanla
müqayisədə mənəvi-psixoloji üstünlüyə mali kdirr. Yəni, bizim döyüşçülərimiz
ermənilərdən fərqli olaraq, öz torpaqlarımızı işğaldan azad etmək uğrunda
mübarizə aparacaq.
Bütün bunlar onu göstərir ki,
müharibə başlayarsa, qalib gəlməyimiz üçün lazım olan bütün konkret arqumentlər
bizim tərəfimizdədir.
- Akif
bəy! «İqtidar»a münasibət aydındır. Bəs Qarabağın qaytarılması istiqamətində,
müxalif partiyalardan hansının yürütdüyü siyasəti təqdir edirsiniz?
- Müxalif partiyalar arasında parçalanma yaratmaq
istəmirəm, ancaq fəaliyyətlərinə görə onları bir neçə qrupa bölmək olar. Bəzi
partiyalar Qarabağla bağlı «boğazdanyuxarı» kəskin bəyənatlarla çıxış edirlər,
amma ortada bir şey yoxdur. Bəzi partiyalar isə astagəl mövqedən çıxış
edirlər. Deyək ki, Qarabağla bağlı müəyyən bir proqram ortaya qoyublar və o
qədər də radikallığa yol vermirlər. Amma Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü müdafiə
etdiklərini, Qarabağın işğaldan azad olunmasının zəruriliyini bildirirlər və bu
fikirləri vaxtaşırı dəstəkləməklə öz missiyalarını bitmiş hesab edirlər.
Digər bir qrup partiya da var
ki, həqiqətən bu məsələyə səmimi yanaşırlar və Qarabağla bağlı gücləri
müqabilində fəaliyyət göstərərək, çox vaxt QAT-la birlikdə olurlar. Onu da deyim
ki, müxalif partiyalara, təşkilatımıza istər adamlarıyla, istərsə də ciddi
bəyanatlarla dəstək vermək üçün müraciət etmişik, ancaq təəssüflər olsun, hələ
istədiyimizə nail olmamışıq.
-
Qarabağ Azadlıq Təşkilatı 2000-ci ildə yaranıb və təbii ki, onun hərəkət
istiqaməti də məlumdur. Ancaq bilmək istərdik, bu illər ərzində QAT əsasən nəyə
çalışıb və nəyə nail olub?
- Nə qədər ki, torpaqlarımız işğal altındadır, heç
bir nəticədən danışmaq olmaz. Bizim məqsədimiz torpaqlarımızın işğaldan azad
olunmasına nail olmaqdır. Əslində, bu işlə dövlət məşğul olmalıdır və bizim
işimiz də ona yardımçı olmaqdır. Keçirdiyimiz bütün aksiyalar, piketlər hamısı
buna yönəlib. Qısa şəkildə onu deyə bilərəm ki, bu günə qədər Azərbaycan ictimai
rəyi təslimçi sülhlə razılaşdıra bilməyibsə, bunda QAT-ın xidməti var. Bu günə
qədər Azərbaycanda, ermənilərin 1905 və 1920-ci illərdə həyata keçirdiyi ssenari
həyata keçməyibsə, yəni də QAT-ın xidməti var. Eləcə də, beynəlxalq təşkilatlar
bu günə qədər Azərbaycanın ictimai rəyi ilə hesablaşırlarsa, Azərbaycan indiyə
qədər təslimçi sülhə imza atmayıbsa, bunlarda da təşkilatımızın xidməti var.
Onu da qeyd edim ki, həm dünya
dövlətlərinin, həm beynəlxalq təşkilatların, eləcə də Azərbaycan dövlətinin və
onun vətəndaşlarının nəzərində Qarabağın problemləriylə məşğul olan bir Mərkəz
yaranıb – o da Qarabağ Azadlıq Təşkilatıdır. Qarabağla bağlı bir hadisə baş
verəndə istənilən beynəlxalq təşkilat birinci QAT-ın mövqeyini izləyir.
Qarabağla bağlı bir təhlükə yarandıqda, hər bir vətəndaş gözünü bu təşkilata
dikir ki, görək QAT neyləyəcək? Bu, kiminin qorxuyla, kiminin ümidlə, kimininsə
ehtiyatla yanaşdığı bir Mərkəz yarada bilmişik.
- Qarabağ
Azadlıq Təşkilatının indiyə qədər bir qurum olaraq qeydiyyatdan keçməməsi onun
fəaliyətinə nə kimi mənfi təsir göstərib? QAT-ın hər hansı beynəlxalq təşkilatla
əlaqəsi varmı?
- İndiyə qədər qeydiyyatdan keçməməyimiz, təbii ki,
fəaliyyətimizə təsirsiz ötüşməyib, ancaq elə bir ciddi problem də yaranmayıb.
Qeydiyyatdan keçmək təşkilatı leqallaşdırır. Biz faktiki olaraq, qeyri-leqal bir
təşkilat kimi fəaliyyət göstəririk.
Beynəlxalq təşkilatlarla
münasibətə gəldikdə, deyə bilərəm ki, onlar əməkdaşlıq etmək üçün bizə dəfələrlə
müraciət ediblər. Ancaq biz əməkdaşlıq etmək üçün beynəlxalq təşkilatlar
qarşısında həmişə bir şərt qoymuşuq – Siz Ermənistanı təcavüzkar dövlət kimi
tanıdığınız haqqında bəyanat verməlisiniz, əks halda, əməkdaşlığımız mümkün
deyil. Onlar bu cür bəyanat verməkdən imtina ediblər.
Biz, əsasən, Azərbaycanın
xaricdə olan diaspor təşkilatlarıyla əməkdaşlıq edirik və onlar maliyyə
məsələlərində bizə müəyyən qədər köməklik göstərirlər. Diaspor təşkilatlarıyla
bizim birlikdə fəaliyyətimiz Qarabağ hərəkatının beynəlxalq səviyyədə
əlaqələndirilməsinə yönəlib. İnternet vasitəsilə onlarla mütəmadi olaraq əlaqə
saxlayırıq və həftədə iki dəfə internet yığıncağı keçirərək, Qarabağla bağlı
məsələləri müzakirə edirik. Hazırda Xocalı soyqırımının ildönümü ilə bağlı
fəaliyyətimizi əlaqələndirmək üçün internet səhifəsində işləyirik. Artıq
soyqırımla bağlı hansı ölkədə hansı ölkədə hansı tədbirin keçiriləcəyini
planlaşdırmışıq. Azərbaycanda bununla əlaqədar mitinqin keçirilməsi və
foto-sərginin açılması nəzərdə tutulub. Almaniya, İsveç, Hollandiya, Türkiyə,
Kanada, İran, Rusiya və digər dünya ölkələrində soyqırımla bağlı bir sıra
tədbirlər həyata keçirmək üçün qarşılıqlı hazırlıq işləri gedir. Onlar bu barədə
lazım olan sənədləri – foto-şəkillər, video-materiallar və başqa lazımlı
faktları bizdən istəyirlər.
Eyni zamanda biz qərara almışıq
ki, Xocalı soyqırımı ərəfəsində, soyqırımla bağlı, beynəlxalq təşkilatlara,
dünya dövlətlərinin parlamentlərinə, QAT-ın və dünyadakı diaspor
təşkilatlarımızın birgə imzalayacağı müraciət göndərək. Həmin müraciətdə biz
Xocalı soyqırımının mahiyyətini açıqlayaraq, onu soyqırım kimi tanıdırıq. Və
onların soyqırımın tanınması və soyqırımı törədənlərin cəzalandırılmasıyla bağlı
müzakirələr aparmalarını xahiş edirik.
Nüşabə
Səməndər
Sorğu
(əvvəli
1-ci səhifədə)
Vəhdət
Partiyası sədr müavini Vidadi Fərəcov:
- Biz hər il Xocalı abidəsini ziyarət edirik. Yaxşı
olar ki, şəhər meri QAT-ın mitinqinə icazə verərdi. Bu faciə ümumazərbaycan
faciəsidir. Bu mitinqə merin özü də qatılmalıdır. Mitinqə icazə verilməməsinə
çox pis baxırıq. İnanırıq ki, mitinq baş tutacaq və biz də orada iştirak
edəcəyik.
Qeyrət
Partiyası, sədr Əşrəf Mehdiyev:
- Hacıbala Abutalıbov Azərbaycanın düşmənidir. O
ermənidir.
AXCP (k)
sədri Mirmahmud Mirəlioğlu:
- Azərbaycan iqtidarında kimin olmağından asılı
olmayaraq, biz hamımız Xocalı faciəsini qeyd etməliyik. Hesab edirəm ki, Bakı
meri öz səlahiyyət həddini aşıb və yaxud da biz öz səlahiyyətlərimizi yaxşı
bilmirik. Merin bu hərəkəti doğru deyildir. Azərbaycan reallığına sığmır. QAT-ın
israr etməsi isə, bu təşkilatın öz haqqıdır.
BAXCP sədr
müavini Elçin Mirzəbəyli:
- Hesab edirəm ki, verilən «yox» cavabı qanunauyğun
deyil. Çünki Konstitusiyamızda var ki, Azərbaycan vətəndaşının sərbəst toplaşmaq
hüququ var. Mer də hamı kimi bu hüququ hörmətlə yanaşmalıdır. Ümumiyyətlə,
Hacıbala müəllimin belə qərarı heç də ilk dəfə deyil. Biz də BAXCP olaraq, bu
qanunsuzluqlarla çox rastlaşmışıq. Mitinqlə bağlı bizə müraciət olunsa, biz də
iştirak edəcəyik.
Azərbaycan
Sosial Demokrat Partiyasının təbliğat katibi Təhməz Məmmədov:
- Xocalı soyqırımı baş verib. Mer icazə versə də,
verməsə də, millət çıxıb öz sözünü deməlidir. Biz də partiya olaraq bü məsələni
müzakirə edəcəyik.
ADP
sədrinin birinci müavini Sərdar Cəlaloğlu:
- Azərbaycanda sərbəst toplaşma qanunu həmişə
boğulubdur. Siyasi müxalifətin mitinqinə icazə verilməməsinə səbəb kimi, guya
siyasi müxalifətin hakimiyyət iddiası, qrup maraqları ilə izah edirdilər. Ancaq
Xocalı faciəsi ilə əlaqədar mitinqə icazə verilməməsi bir daha sübut edir ki,
Azərbaycan Konstitusiyası qüvvədən salınıb. Dünya ictimaiyyətinin bu soyqırımı
tanıması üçün, bu mitinqin baş tutması hakimiyyətə daha vacib idi. Yəni,
iqtidar-müxalifət bu mitinqdə bir olmalı idi. Qaldı ki, QAT-ın mitinqə israr
etməsi, bu təbiidir. Biz də ADP-çilərin iştirakını sərbəst buraxırıq. Ancaq QAT
təşkilatçı olduğu üçün məsuliyyəti QAT daşıyacaq. Yaxşı olardı ki, hakimiyyətlə
bir araya gələrək, QAT-çılar, YAP-çılar, müsavatçılar, ADP-çilər bir yerdə bu
mitinqdə iştirak etsinlər.
QQH sədri
Etimad Əsədov:
- QAT-ın apardığı mübarizəni diqqətlə izləyir və yaxından
iştirak edirik. QAT-ın bu dəfəki mitinqində də iştirak edəcəyik. Çünki
döyüşçülərin iştirakı lazımdır. Qaldı merin icazə verməməsi məsələsinə, bu hal
yaxşı hal deyil. Torpağı işğal altında olan da biz, qaçqın düşən də biz,
soyqırıma məruz qalan da biz… Ancaq təəssüflər olsun ki, bütün bunları dünya
ictimaiyyətinə lazımi səviyyədə çatdıra bilmirik. Məmurların bu neqativ
hərəkətləri heç kəs tərəfindən başa düşülən deyil. Azərbaycan xalqının başına
fəlakətlər gətirilib. Azərbaycan xalqı bunu bütün dünyaya car etmək hüququna
malikdir. Məmurların bu hərəkətləri isə millətə bağlılıqdan çox-çox uzaqdır. Bu
da bizim çox təəssüfləndirir.
Hazırladı:
Vüsal
|