Səslər - Oyunlar – Simalar

• Oqtay Əsədov parlamentə spiker seçiləndə elə bilirmiş ki, onun işi ağır-ağır yuxarıya çıxıb, yuxarıdan aşağı bədbəxt deputatları nəzərləri ilə süzməkdən ibarət imiş. Hansı ağır yükün altına girdiyini bilmirmiş, bilsəydi  bəlkə də razı olmazdı, elə qalıb sudan-zaddan satıb başını dolandırardı. İndi hamının gözləri dikilib parlamentə ki,  Milli Məclisin Xocalı soyqırımı ilə bağlı iclası keçirilmədi. Doğrudanmı hələ işə başlamamış tətilə çıxan millət vəkillərini 4-5 gün tez istirahətdən çağırıb müzakirə aparmaq, qərar qəbul etmək olmazdı?! Belə qənaətə gəlmək olar ki, Oqtay müəllim Xocalı soyqırımının  müzakirə olunmasını, ümumiyyətlə, istəmir, kimlərdənsə qorxur. Elə əvvəldən də bu tətili ona görə salıblar ki, Xocalının ildönümündə deputatlar hərəsi bir yerdə olsunlar ki, müzakirə aparıb qərar qəbul etmək mümkün olmasın. Deyəsən Milli Məclisin iş rejiminin müəyyənləşdirilməsində də erməni barmağı olub.

• Respublikanın baş prokuroru Zakir Qaralov bildirdi  ki, Xocalı soyqırımı ilə bağlı cinayət işi yekunlaşıb, bütün sənədlər hazırlanıb və imkan yaranan kimi həmin sənədləri beynəlxalq məhkəməyə təqdim edəcəklər. Zakir müəllimin "imkan yaranan kimi" deyəndə nəyi nəzərdə tutduğunu bilmək olmur. Burda bir neçə versiya mümkündü. Ya Azərbaycan hökumətinin, baş prokurorluğun pulla bağlı imkanı yoxdu ki, təyyarəyə oturub Avropaya, məhkəməyə getsinlər, ya da başqa vacib işlərdən Zakir müəllimin başı açılmır, vaxtı yoxdur. "İmkan" deyəndə ayrı nə ola bilər ki?!

Bu ölkənin iqtidarı da, müxalifəti də...

Xocalı soyqırımının anım günündə iqtidarın və müxalifətin münasibəti çox mətləblərə bir daha aydınlıq gətirdi. Məlum oldu ki, onların hər ikisi millətdən tamamilə uzaq bir məkanda qərar tutublar, millətin nə dərdinə yanır, millətin dərdini öz dərdləri hesab edirlər, nə də millətin maraqlarını düşünürlər. Bir gün əvvəl iqtidar, həmin gün isə azman müxalifət liderləri tələm-tələsik Xocalı abidəsinə dəyib, aradan çıxdılar, öz aləmlərində öz "borcları"nı yerinə yetirdilər.

Xocalı faciəsi günlərində iqtidar deyilənlərin hərəkətlərini görəndə, az qala ayaqlarımızın altından yer qaçdı. Xocalı soyqırımının törədilməsinə görə məsuliyyət daşıyan və bu günə qədər də Azərbaycan xalqından üzr istəməyən Rusiya prezidentinin həmin günlərdə Bakıya səfərinə bu iqtidar heç nə olmamış kimi razılıq verdi, bu qonağın Şəhidlər Xiyabanına getməməsinə göz yumdu, yəqin bu hakimiyyət üçün H.Əliyevin məzarının ziyarət edilməsi daha önəmlidi, minlərlə şəhidin ruhları onları narahat etmir. Bu iqtidar Xocalı soyqırımı günündə QAT-ın mitinq keçirməsinə imkan vermədi. Heç olmasa, özləri keçirərdilər. Axı bu biabırçılıqdı, bütün dünyada aksiyalar keçirilir, bu ölkənin yiyələri isə ancaq 5 dəqiqəlik ziyarətlə kifayətlənirlər. Bu iqtidar ziyarəti də abırlı-başlı eliyə bilmədi, istəmədi. Ziyarəti bir gün qabaq etdilər, yəqin fevralın 26-sı bazar gününə düşdüyünə görə istirahətlərini pozmaq istəmədilər. Məmurlardan biri o birinə deyirmiş ki, yadımdan çıxıb ayın 26-na şəhər kənarında məclis planlaşdırmışam, qonaqlar, o cümlədən xarici qonaqlar dəvət etmişəm, təxirə sala bilmərəm.

Müxalifət də ki, lap bədbəxt gündədi. QAT-ın təkidlərindən sonra saat 12.00-də gəlib çıxdılar abidənin yanına. Çoxu dostlarımızdı, amma belə olmaz axı. Ətraflarında 20-30 adam, hərəsi də üzünü tutdu bir yana, ziyarətə ayrı-ayrılıqda getdilər. Sədrlərdən biri müavininə deyir ki, adamları öz yanımıza çağır, birdən elə bilərlər ki, onları Akif Nağı gətirib.  Bax belə…

Qısası. Bu iqtidar heç nəyə yaramır və hakimiyyətdən getməlidir. Onların yerinə gəlmək istəyənlərin də düşüncəsi salamat deyil, bu müxalifət də heç nəyə yaramır. Millət nə etməlidir? Sel gəlməlidir, müharibəyə başlamalıyıq, onda ağ turpla qara turp bilinəcək, millətə layiq övladlar ortaya çıxacaqlar. Ayrı  yolumuz yoxdu.

Əbülfəz Qarayev Xocalı soyqırımını ziyafətlə yad edib

Biz demişdik axı bu adam yerində deyil. Yerində olmadığına görə də Xocalı soyqırımı günündə, həmin gün hansı faciənin baş verdiyinin fərqinə varmadan Rostropoviçin şərəfinə böyük ziyafət düzənləyib. Çoxlu sağlıqlar deyilib, alqışlar səsləndirilib, rəqslər edilib. İndi aydın olur ki, iqtidar mənsubları nə üçün Xocalı abidəsini faciə tarixindən 1 gün əvvəl qeyd elədilər. Bəli, məhz qeyd elədilər, onlar üçün bu gün də digər faciə günlərimiz kimi adicə bir "quşla" qeyd olunan gündür. Deməli, onların fevralın 26-da tədbirləri var imiş, ona görə belə tələsirmişlər. Deyilənlərə görə, bəzi məmurlar bu tədbirə qatılmaqdan imtina ediblər. Buna da şükür, deməli, hələ onların da içində vicdanını itirməyənlər var. Nə isə Xocalı soyqırımı günündə kef məclisi quran Əbülfəz Qarayevin nazirliyi başına dəysin.

Ehtiyac qul edir jurnalisti də

Ehtiyac Rauf Mirqədirovu da ermənilərin ayağına apardı. Özü ilə gənc jurnalist Əkbər Həsənlini də götürüb, pis yola saldı.  Yaşlılar bir yana, bu gənclərin eybəcər yola çəkilməsi adama ağır gəlir. Hər ikisinin qələminə və ağıllarına hörmətimiz var. İndi Ermənistana gedib-gələndən sonra qələmlərinə, ağıllarına nə qədər güc verib özlərini təmizə çıxarmağa çalışırlarsa alınmır. Ermənilərə misal çəkdikləri divar onların özləri üçün çoxdan qurtarıb, kor kimi əlləri havadan asılı qalıb, bilmirlər nə etsinlər. Ermənilərin guya başlarını itirməsi ilə bağlı tezisləri də lap gülünc görünür. Başını itirən gedib Ermənistana, düşmən yuvasına çıxanlardı ki, ayaqlarının onları hara apardığının fərqinə varmırlar. Rauf müəllimlə Əkbər kişi ha çalışırlar ki, səfərlərin nəticələri ilə bağlı bir elmi, analitik, əndirəbadi yazı yazsınlar, alınmır.

Amma deyir səfərləri yaxşı keçib, Ermənistanın görməli yerlərinə baxıblar, həbsxanalarda azərbaycanlıların saxlanma şəraiti ilə tanış olublar, sonra da restoranlara baş çəkib, erməni dostları ilə erməni konyakından nuş eləyiblər. Rauf müəllim, deyirlər evcanlıdı, hər səfərdən pay-püşlə qayıdıb gəlir. Evinə nə aldığını bilmirik, amma iş yoldaşlarına yaxşı süvenirlər gətirib. Bəzilərini ermənilər havayı bağışlayıblar, bir qismini də canını dişinə tutub pulla alıb. Redaksiya işçilərinin hamısına, xüsusilə də Xəqani adında müxbirlərinə göz muncuğu gətirib ki, yaxşı yazılar yazırsınız, göz dəyər. Göz muncuğunun üstündə katalikos Qareyinin şəkli var. Baş yazarları Elçin müəllimə yekə bir kişi sırğası gətirib ki, bir çox mətləbləri, keçmişi ilə bağlı sirləri qulağında sırğa edib saxlasın, yaddan çıxarmasın. Nə isə Bunlar ağıllıdılar, ya dəli, bilinmir. Amma hər halda özlərini yığışdırmalıdırlar. Yoxsa axırı pis olar.

Elmar Məmmədyarov bir daha öz yerində olmadığını göstərdi

Azərbaycanın bəxti çox şeydə, o cümlədən xarici işlər nazirində gətirmir. İnfantil nazirimizi ədəbiyyat müəllimi əvəz eləmişdi, indi də qalmışıq Elmar müəllimin əlində. Bu adam rəhbərlik etdiyi qurumun nə işlə məşğul olmalı olduğunu, deyəsən, heç başa düşmür. İşğal altında olan rayonların heç adlarını da bilmir, danışıqlarda söhbətin nədən getdiyini, deyəsən, erməni həmkarlarından soruşur. Erməni də olsa, Vardanın yanında nazirimiz çox bədbəxt görsənir. İndi də elan edir ki, Dağlıq Qarabağa gedib-gələnlərin qarşısını almaq lazım deyil, nə qədər çox getsələr, xeyrimizədir. Görəsən nədir xeyrimiz?! Elmar müəllim bu məntiqlə xarici işlər naziri yox, bahalı restoranların birində şveytsar işləyəydi gərək, qaş-gözü ilə müştəriləri yaxşı başa salardı.

Sibel Canın erməni məhəbbəti

Türk müğənnisi Sibel Can gəncliyindən ermənilərlə bağlı olub. Onları necə sevibsə, ya da onlar bunu nə qədər seviblərsə,  bu günə qədər o "xoş" xatirələrini yaddan çıxara bilmir. Bu məhəbbət onu Los-Ancelesə aparıb çıxarıb ki, "vətən həsrəti" ilə yanan ermənilərə konsert versin. Amma Allah da göydən baxır, Xocalı soyqırımı günündə Sibelin belə bir günah işlətməsinə, ermənilərin feyziyab olmasına razı olmayıb. Sibel bu səfərdən təəssüf hissi ilə qayıdıb. Bizim çörəyimizin duzu yoxdu, bu xanıma nə qədər sevgilər izhar etmişik, başına altunlar yağdırmışıq, deməli, xeyri olmayıb. Amma bircə dəfə erməninin əli dəyən kimi dönüb olub ermənisevər. Olsun. Amma onu da bilsin ki, Azərbaycanın qapıları onun üzünə həmişəlik bağlanıbdır.

	QARA LÖVHƏ
	Vətən qarşısında üzü qara olanlar
	?	?

◄ 1 ... 12 13 14 ... 16 ► ₪