Gürcüstandakı hadisələrə münasibət

QAT Gürcüstandakı azərbaycanlılara qarşı təzyiqləri pisləyən bəyanat qəbul etmişdir. Bəyanatda bildirilir:

Son vaxtlar Gürcüstanda yaşayan azərbaycanlılara, Borçalı əhalisinə qarşı təzyiq və təqib kampaniyası ciddi şəkildə güclənmişdir. Gürcüstan hakimiyyət nümayəndələrinin birbaşa iştirakı ilə azərbaycanlıların öz yurdlarından,  torpaqlarından çıxarılmasına cəhdlər göstərilir. Bəzi məlumatlara görə, bu proseslər erməni əsilli gürcülər tərəfindən həyata keçirilir. Müxtəlif vasitələrlə, pulla, şantajla azərbaycanlılara məxsus torpaq sahələri ələ keçirilir, onlara isə torpaq payları verməkdən imtina edirlər. Etiraz etmək istəyən azərbaycanlılara  qarşı qəddar cəza tədbirləri görülür, həbsxanalara atılırlar. Son hadisələr zamanı  14 azərbaycanlı həbs edilmişdir. Üstəlik gürcü hüquq-mühafizə orqanlarının əməkdaşları yerdə qalanların da siyahısının tutulduğunu və axtarıldıqlarını bildirirlər. Açıq-aydın hiss olunur ki, Gürcüstan hakimiyyəti  azərbaycanlıları həbs  etməklə, onları daim tutulmaq qorxusu altında saxlamaqla öz məqsədinə nail olmağa, onların haqq səsini boğmağa çalışırlar. Qarabağ Azadlıq Təşkilatı hesab edir ki,  Gürcüstan hakimiyyəti bu hərəkətləri ilə azərbaycanlıları tam torpaqsız qoymaq, sonra isə ölkədən tamamilə çıxarmaq məqsədi güdür. Ermənistan hakimiyyətinin qərbi azərbaycanlılara qarşı etdiklərini indi Gürcüstan borçalıların başına gətirmək istəyir. Bu rüsvayçı və qəddar siyasətin qarşısı alınmalıdır.

QAT Azərbaycan hökumətindən borçalıların taleyi ilə bağlı dərhal tədbirlər görməsini, Gürcüstan hakimiyyətinin bu yanlış siyasətinin qarşısının alınması üçün addımlar atmasını tələb edir. Gürcüstan hakimiyyətinin bu hərəkətləri Azərbaycan-Gürcüstan münasibətlərinə zərbə vurur. Gürcüstan hakimiyyəti bu antiazərbaycan mövqeyindən geri çəkilməsə, Azərbaycanla Gürcüstan arasında indiki xoş münasibətlərin saxlanılmasına heç bir ehtiyac qalmayacaqdır. QAT bu münasibətlərin pozulması üçün öz imkanları daxilində konkret addımlar atacaqdır.

Atəşkəs döyüşləri

Az.İnfo.Büro:

Fevralın 25-də erməni silahlı qüvvələri işğal altında olan Ağdam rayonunun Yusifcanlı kəndindən ordumuzun Çəmənli kəndindəki mövqelərini gün ərzində iki dəfə atəşə tutdular. Cavab atəşiylə düşmən tərəf susdurulub. İtki yoxdur.

Fevralın 27-də yenə də cəbhənin Ağdam istiqamətində erməni silahlı qüvvələri Ağdamın Başqərvənd kəndindən ordumuzun Çıraqlı kəndindəki mövqelərini avtomat və pulemyotlardan atəşə tutub. Cavab atəşiylə düşmən susduruldu. Elə həmin gün yenidən Ağdamın Gülçülük sovxozundan ordumuzun Sarcalı kəndindəki mövqeləri atəşə tutuldu. Düşmən cavab atəşiylə susduruldu. İtki yoxdur.

Fevralın 28-də erməni silahlı qüvvələri Tərtər rayon işğal altında olan Qırmızı kənd istiqamətindəki mövqelərindən Tərtərin Qapanlı kəndindəki mal-qara otaran sakinlərini snayperlərdən atəşə tutdular. İtki yoxdur. 

Martın 1-də saat 1.30 radələrində Ermənistan silahlı qüvvələri İcevan rayonu istiqamətindən ordumuzun Qazax rayonunun Qızıl-Hacılı kəndindəki mövqelərini atəşə tutdular. Cavab atəşiylə düşmən susdurulub. İtki yoxdur.

Arm.İnfo.Büro:

Fevralın 22-də saat 13.00-da Azərbaycan tərəfindən atəş nəticəsində Noembryan rayonunun Baqanis kəndinin sakini Armen Karapetyan güllə yarası almışdır. Həmin gün saat 18.50-də Movses kəndinin ətrafı da atəşə tutulmuşdur.

Qarabağ münaqişəsinə yeni yanaşma tərzi

ATƏT-in Dağlıq Qarabağ üzrə nümayəndəsi Heykki Talvitie öz müvəqqəti postunu tərk edərkən, münaqişənin həllinə "yeni formada yanaşmaq" fikrini irəli sürmüşdür. Lakin o, bu "forma"nın məhz hansı şəkildə olması barədə bir söz deməmişdir. Düşünmək olar ki, bu tezis H.Talvitienin öz beyninin məhsulu yox, onun təmsil etdiyi təşkilatın ən azı ATƏT dəhlizlərində gedən fərdi müzakirələrin ümumi yekununun prelüdüdür. "Sülh" danışıqlarının Ki-Uest və Praqa danışıqlarından sonra Rambuyedə keçirilən 3-cü cəhdinin də boşa çıxmasından dərhal sonra Minsk qrupuna daxil olan siyasi "yengələr" qısa bir müddət ərzində müzakirələrin növbəti gedişatını müəyyənləşdirmək üçün  Vaşinqtona yığışacaqlar. Uzun illərin təcrübəsi sübut edir ki, bu məsləhətlərdən məzmunca yeni nəsə gözləmək sadəlövhlükdür. Bu məqamda hadisələrin gözlənilməz gedişatı da bunu göstərir: V.Putinin Ermənistan prezidenti Koçaryanı Moskvaya çağırmaq vədi və bundan bir gün öncə ABŞ-lı "yengə" Stiven Mənnin "2006-cı ildə razılaşma əldə olunması, bu faciə ilə nəticələnəcəkdir" hipotezi ilə Azərbaycanı hədələməsi Vaşinqtonda başlanacaq məsləhətləşmələri bəri başdan sıfra endirir.

Açıq-aydın görünür ki, imkanlar limiti tükənib və Azərbaycan üçbucaqlı (Rusiya, ABŞ, Aİ) od arasında çırpınır. Rusiya və ABŞ-ın mövqeyi nə qədər açıqdırsa, qılaflı Avropa Birliyinin mövqeyi bir o qədər sürüşkəndir. Avropa İttifaqı nəinki Azərbaycana qarşı, hətta öz kampanyonlarına münasibətdə də ikili standartlar tətbiq etdiyindən, əksər vaxt öz-özünü təkzib edir və mat vəziyyətində qalır. Bəs bu nə vaxta qədər davam edə bilər? Birinci variant: Azərbaycan iqtidarı diz çökənə qədər; ikinci variant - Azərbaycan xalqı ayağa qalxana qədər.

Bu vaxtadək "minskli yengələr" birinci variant üzrə  çalışıblar və bu variantdan əl çəkmək fikrində deyillər. Niyə? Ona görə ki, apardıqları "ikili standart" xarakterli siyasətlərinə haqq qazandırmaq və regionda mövqelərini möhkəmləndirmək üçün. Və bu siyasətin çanağı əvvəl-axır Azərbaycan iqtidarının başında sınacaqdır.

Təsəvvür edək ki, İqtidar Qərbin və Rusiyanın təzyiqləri qarşısında diz çökərək, separatçı "sülh" müqaviləsinə imza atır. Bundan sonra, elə həmin Qərb və Rusiya indiki hakimiyyətin müdafiəsində maraqlı olacaqmı?  Qətiyyən! Əksinə, separatizmin bütün çirkinliklərini iqtidarın üzərinə atıb, onun dəyişdirilməsinə çalışacaqdır. Bu, onlara dünyadakı "demokratiklik, ədalətlilik" imiclərini və "fövqəldövlətçilik" prinsiplərini mühafizə etmək üçün lazımdır. Bəs bunun əksi baş verən halda nə gözləmək olar? Yeni Azərbaycan iqtidarı "iki ayağını bir başmağa dirəyib" "yengələr"in təklif etdikləri bütün birtərəfli planları (gün kimi aydındır ki, bunlar ermənilərin xeyrinə çalışırlar) rədd etsə necə? Yenə də eyni ssenari -hakimiyyətin dəyişdirilməsi məsələsi gündəliyə çıxarılacaqdır. Və "yengədaşlıq" edən dövlətlərin həmrəy olacaqlarına şübhə yoxdur. Demək, hadisələrin inkişafının təhlili zamanı belə bir məntiqi nəticə ortaya çıxır ki, ola bilsin yaxın gələcəkdə Minsk qrupu ölkələrinin Azərbaycan iqtidarına münasibətində ciddi dəyişikliklər baş versin. Baş verə biləcək ehtimalı bu  gün zəif "görünən" ikinci variantın həyata keçəcəyi təqdirdə bizi nə gözləyir: yoxsulluq içərisində yaşasa da vətən məhəbbətindən usanmayan, "Ya Qarabağ, ya ölüm" nidası ilə çağlayan xalq yalan vədlərdən təntiyərək ayağa qalxır! Belə olan təqdirdə, daim əzab çəkən, itirəcəyi zillətdən başqa heç nəyi olmayan xalqın  kükrəyən qəzəbini iqtidar çətin ki, idarə etsin. Həm də nəinki idarə edə bilməyəcək, çox güman ki, bu qəzəbin qurbanı olacaq. Ən qorxulusu isə, idarə olunmayan qüvvənin mənasız dağıntılar törətmək "bacarığıdır".

Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həlli yolunda bu mümkün gedişatı və dünya siyasətində millətçi ekstremizm meyllərinin artması, habelə, əhalinin yarısı etnik azərbaycanlı olan qonşu İran dövlətinin sistemsiz, ikibaşlı və mürtəce siyasət yürütməsi, Azərbaycanda ictimai-siyasi vəziyyətin get-gedə gərginləşməsi qənaətini yaradır.  Siyasi  görüşlərin resurslarının tükənərək mənasız "siyasi get-gəl"ə çevrildiyi indiki şəraitdə yeganə çıxış yolu daim zəngin potensiala malik xalqın özünün siyasi fəallığının artırılmasıdır. Xalqdan üz çevirmiş iqtidarın, üzünü xalqa çevirməsi, əslində öz siyasətində neftlə, pulla alınan xarici dəstəyi yox, xalqa arxalanmasıdır. İlk növbədə H.Talvitie demişkən, Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həllinə yeni yanaşma nümayiş etdirilməlidir.

Birinci addım, çoxdan öz absurdluğunu sübut etmiş Minsk qrupundan imtina etməkdir.  Özü də bu qrup Azərbaycanın siyasi orbitinə zorla gəlsə də, Azərbaycan ondan demokratik yolla, yeni müvafiq referendum keçirməklə imtina etməlidir. İkinci addım Ermənistanı sülh danışıqları stoluna çağırmaq olmalıdır. Əgər Ermənistan bundan boyun qaçırsa və ya ədalətli sülhə qol qoymasa, üçüncü addım olaraq, müharibəyə tam hazır vəziyyətdə İran və Ermənistan əraziləri boyunca sərhəd xətti ilə yürüş edib, ərazimizin təhlükəsizliyini təmin etmək üçün sərhədlərimiz boyunca Azərbaycan qoşunları yerləşdirilməlidir. Əsas Azərbaycan Konstitusiyasının müvafiq maddəsi və BMT-nin müvafiq qətnamələridir. Təbii ki, qarşı tərəf atəş açarsa, buna atəşlə cavab verilməlidir. Bu gün artıq Azərbaycan Milli Ordusu düşmənə lazımi cavab verməyə hazırdır. Belə olan halda xarici müdaxilədən çəkinmək gərəksizdir. Çünki nə Rusiya, nə ABŞ, nə də Aİ bu gərgin ocaqda (Qafqazda) müharibə aparmaq arzusunda olacaqdır. Çünki bu münaqişəyə üçüncü qüvvənin qoşulması, Dünya müharibəsinə səbəb olacaqdır ki, indi buna kimsənin nə həvəsi, nə də ehtiyacı vardır. Neft boru kəmərindən də ehtiyat etməyinə dəyməz. Kim boru kəmərlərini müharibənin olmamasının qarantı hesab edirsə, səhv edir. Azərbaycan öz siyasətində hücum mövqeyi tutarsa, neft kəməri onun qələbəsinə təminat olacaqdır və bu, iqtidarın iradəsindən asılı olacaqdır.

Tural Bəyli,
Fransa

◄ 1 2 3 4 ... 16 ► ₪