QAT-ın Budapeşt şəhər məhkəməsinə
Müraciəti

Qarabağ Azadlıq Təşkilatının Sədri Akif Nağının imzaladığı müraciətdə bildirilir:

Azərbaycan ordusunun zabiti Ramil Səfərovun işi ilə bağlı qərar qəbul etmək, hökm çıxarmaq ərəfəsindəsiniz. Bu adi məhkəmə işi deyil və bu işə adi yanaşmaq olmaz. Ramil Səfərovla bağlı çıxaracağınız ədalətli qərarı Azərbaycan xalqı səbirsizliklə gözləyir. Bu ərəfədə bir sıra faktları diqqətinizə çatdırmaq istəyirik.

1.Xeyli vaxtdır ki, Ermənistandan Ramil Səfərova, bütövlükdə, Azərbaycan xalqına qarşı düşmənçilik, eybəcər millətçilik təbliğatı aparılır. Bu günlərdə Ermənistanın hakimiyyətə yaxın partiyalarından birinin rəhbəri Tiqran Urixanyan Ramil Səfərovu öldürəcək şəxsə 125 min dollar vəd etmişdir. Ermənistan mətbuatında başqa bir fakt da açıqlanmışdır. Məlum olmuşdur ki, bu ölkənin məktəblərində, konkret olaraq, İrəvanın 61 saylı məktəbində şagirdlər hərbi hazırlıq dərslərində müəllimlərinin rəhbərliyi altında güllə atmaq üçün Ramil Səfərovun şəkillərindən istifadə edirlər. Belə bir düşmənçilik mühitindən çıxmış Qurgen Marqaryan Ramil Səfərovu qanlı olaya əl atmağa məcbur etmişdir.

2.Bir daha president hüququna dair faktları diqqətinizə çatdırırıq. Ermənilərin öz tarixindən 2 fakt daha xarakterikdir. 1921-ci ildə erməni terrorçusu Teyleryan Türkiyənin sabiq Daxili İşlər naziri Tələt paşanı Berlində öldürmüşdür. Berlin məhkəməsi erməni təşkilatlarının təqdim  etdiyi sənədlər əsasında Teyleryana bəraət verdi. Həmin sənədlərdə göstərilirdi ki, Teyleryan guya Tələt paşanın ermənilərə qarşı etdiyi qanlı hadisələrin təsiri altında olmuşdur. İrəvanda həmin terrorçü  Teyleryana abidə qoyulmuşdur, bu günlərdə İrəvanda onun xatirəsinə  həsr olunmuş tədbirlər keçirildi. Elə həmin 1921-ci ildə digər erməni terrorçusu Tolokyan Türkiyənin İstanbul şəhərində Azərbaycanın sabiq Daxili İşlər naziri Behbud xan Cavanşiri öldürdü. Yenə də erməni təşkilatları məhkəməni inandıra bildilər ki, bu terrorçu da guya  ermənilərə qarşı törədilmiş qırğınların təsiri altında olmuşdur. İstanbul məhkəməsi Tolokyana bəraət verdi. President hüququnun tətbiqi ilə bağlı bu 2 fakt sizin tərəfinizdən istifadə oluna bilər. Ermənilərin qondarma "soyqırım" isteriyasından fərqli olaraq, Ramil Səfərov işğalçı Ermənistanın Azərbaycan xalqına qarşı törətdiyi vəhşiliklərin, onun yaşadığı  ərazinin birbaşa işğala məruz qalmasının, yaxınlarının ermənilər tərəfindən öldürülməsinin təsiri altında olmuşdur.

3.Bu il martın 7-də keçirilən məhkəmə prosesi zamanı qəbul etdiyiniz qərarlar açıq-aydın qərəzli mövqedən xəbər verir. Hamı üçün aydındır ki, Ramil Səfərovun mənəvi-psixoloji durumu ilə bağlı keçirilən 1-ci ekspertiza obyektivlikdən uzaq olmuşdur. Ona görə də, Siz haqlı olaraq 2-ci və bəzi şübhəli məqamlar olduğuna görə 3-cü ekspertizanı təyin etdiniz. Hər iki ekspertizanın nəticələrinə görə, Ramil Səfərov qanlı hadisəni ciddi sarsıntı vəziyyətində törətmişdir. Hər şeyin aydın olmasına baxmayaraq, siz 4-cü ekspertizanı təyin etdiniz. Bu addımı erməni tərəfinin təzyiqləri altında atdığınız aydın idi. Belə ki, 4-cü ekspertizanı aparmaq üçün təklif olunan müstəqil ekspertləri deyil, 1-ci  ekspertizanı aparmış və həmin ekspertizanın nəticələrinin təsdiq edilməsinə maraqlı olan cənab Qaal Kataninin təklifi ilə ona yaxın olan ekspertləri Ervin Nat və Qovur Kovaçı təyin etdiniz. Bu, nəticəsi əvvəlcədən bilinən bir qərar idi. Ona görə də martın 7-də verilən qərarı obyektivlikdən uzaq hesab edirik. Çox təəssüf ki, məhkəmənin son iclasları açıq-aydın erməni tərəfinin təzyiqləri altında gedir və buna uyğun da qərarlar qəbul olunur.

Hörmətli cənab A.Vaskuti!

Hörmətli cənab məhkəmə üzvləri!

Ümid edirik ki, yuxarıda deyilən amilləri nəzərə alacaq, məhkəmənin yanlış istiqamətdə davam etdirilməsinə imkan verməyəcək və ədalətli, baş vermiş hadisənin mahiyyətinə, səbəblərinə, motivlərinə uyğun qərar, hökm çıxaracaqsınız. Bu gün  Ramil Səfərov deyil, siz və sizin şəxsinizdə erməni təzyiqlərinə davam gətirməli olan macar məhkəməsi tarixin sınağı qarşısındadır. Biz əminik ki, siz tarixin bu sınağından ləyaqətlə çıxacaq, macar haqq-ədalət məhkəməsinin tarixə qara hərflərlə düşməsinə imkan verməyəcəksiniz.

Novruz soyqırımı:
Türklərin qanını içdikcə, doymayan ermənilər

Yüz ildən çoxdur ki, (bəlkə də daha əvvəllərdən) ermənilər imkan düşdükcə, türkləri, azərbaycanlıları öldürür, yerini, yurdunu və hələ də dayanmaq bilmirlər. Ermənilər düşmənçilikdən əl çəkmirlər. edir. Bəs biz niyə bunu başa düşmək istəmirik? Yenə də içərimizdə adamlar tapılır ki, min bir arqumentlə normal, dostluq əlaqələrinin qurulmasından, bunun çox vacib olmasından danışır, bütün qınaqlara, təhqirlərə, hətta təhlükələrə baxmayaraq, ermənilərlə görüşür, düşmənçiliyin aradan qaldırılmasına çalışırlar. Bu yaxınlarda erməni internet saytlarının birində müsahibə verən politoloqlarımızdan biri gileylənir ki, azərbaycanlılarla ermənilər arasında düşmənçilik mühiti yaradıblar, biz bir dəstə, azlıqda qalan "idealistlər" bir "pioner dəstəsi" kimi bu  mühiti dağıtmağa çalışırıq. Qərbin ermənipərəst fondlarının üstündə oturmuş, o fondların hesabına həyatlarını hərtərəfli təmin etmiş bu adamların özlərini "idealist" adlandırması qəribə görünür.

Azərbaycandan kənarda, Rusiyada, Avropada, Amerikada, hətta İran və Türkiyədə azərbaycanlılar ermənilərlə yaxın münasibətlərdə olur, birgə iş qurur, mehribançılıq edirlər. Buna dözmək olmaz. Bu, heç bir ölçüyə sığmır. Belə yaddaşsızlıq olmaz. Ermənilərin mövqeyi aydındır, bu qədər xəyanətlərdən sonra azərbaycanlılarla yaxınlıq etməkdə maraqlıdırlar. Bəs bizimkilər? Dünyanın nə mədəni, nə də vəhşi xalqlarında öz taleyinə, tarixinə, dostuna və düşməninə bu qədər laqeydlik, biganəlik var. Yaponiyadan ədalətsizlik gördüyünə görə, Koreyanın baş naziri yaponiyalı kolleqasına yalnız əlli ildən sonra, özü də çox çətinliklə əl uzatdı, koreyalı gənclər isə düşmənlərinə əl verməmək üçün balta ilə barmaqlarını kəsdilər. Bizim prezidentlər, xarici işlər nazirləri, adi vətəndaşlar erməni əli axtarırlar ki, tutanda buraxmasınlar. Hələ sifətlərindəki gülüşü, təbəssümü demirik: elə bil qardaşlarını tapıblar və nənələrinin vəsiyyətini yerinə yetirirlər. Sizi bilmirik, amma biz Robertin, Vardanın, Karenin əlindən tutub dişlərini ağardan azərbaycanlıya nifrət edirik.

Ermənilər bizi həmişə qırmağa çalışıblar, amma nədənsə, mart ayına düşən qırğınların sayı daha çoxdur. Deyəsən, ildə bir dəfə, Novruz bayramında həqiqətən üzü gülən müsəlmana onu da çox görüblər, ürəkləri götürməyib. Ona görə də soyqırım tariximiz mart ayına ümumiləşdirilib. Müxtəlif illərin təkcə mart ayında başımıza gətirilən müsibətləri xatırlayıb,  dəhşətə gəlirik, bütün bunlardan sonra ermənilərlə necə qonşuluq etmək, münasibət qurmaq olar?!

1918-ci il martın 17-dən başlayaraq, ayın axırına qədər Urmiya, Xoy, Maku, Salmas şəhərlərində və digər ətraf yerlərdə 150 mindən çox soydaşımız qətlə yetirildi. Təkcə Urmiyada bir gün ərzində ABŞ, Fransa, Rusiya konsullarının gözləri qarşısında 10 min adam öldürüldü. 1917-ci ilin dekabrından 1918-ci ilin iyununa qədər İrəvan quberniyasında 200 azərbaycanlı kəndi dağıdıldı, qırılan qırıldı, qalanlar dağlara, meşələrə qaçdılar. Erməni Arsen Əmiryan o vaxt "Bakinski raboçi" qəzetində  fəxrlə yazırdı ki, 100 mindən çox azərbaycanlı öz yurdlarını tərk edib qaçıbdır. 1932-ci ildə İrəvanda çapdan çıxmış "Sovet Ermənistanının əhalisi" kitabında göstərilir ki, 1918-1920-ci illərdə indiki Ermənistan deyilən ərazilərdə 575 min azərbaycanlı yaşayırdı, 1920-ci ildə orada yalnız 10 min azərbaycanlı qalmışdı, qalanları öldürülmüş, ya qovulmuşdular. Mənbə onu da bildirir ki, 1922-ci ildə  qaçqınlar qayıtdıqdan sonra azərbaycanlıların sayı 72 minə, 1931-ci ildə isə 105 minə çatdı.

1918-ci il martın 18-də 20 minlik erməni ordusu erməni Atarbekov və Şamaxı ermənisi Lalayevin başçılığı altında Şamaxıya daxil oldular. Ayın axırına qədər orada  qırğın törətdilər, 12 min nəfəri qətlə yetirdilər. Şamaxılıların çörəyini yemiş Lalayev məscidə pənah aparmış adamları məsciddə də yandırmağı əmr etdi. Yanan məscidin içərisindən çıxanları erməni quldurları güllə ilə vurub öldürürdülər. Fövqəladə istintaq komissiyasının üzvü, rus A.Novatski də bu dəhşətə dözə bilməyib yazırdı: "Şamaxını dağıdanlar bir ideyadan ruhlanırdılar: öldür - talan et, talan et - öldür!"

Martın 30-da Bakıda başlayan qırğınlar 3 gün davam etdi, 18 min adam öldürüldü və Çəmbərəkənd (Dağüstü park. İndi isə Şəhidlər Xiyabanı) qəbiristanlığında çalaya toplayıb, üstlərini torpaqla örtdülər. Həmin günlərdə bu erməni vəhşilikləri Azərbaycanın hər yerində, Qarabağda, Naxçıvanda, Kürdəmirdə, Qubada, Lənkəranda - hər yerdə, hər yerdə tüğyan edirdi. 1919-cu ildə beynəlxalq təzyiqlərdən sonra Ermənistan hökuməti rəsmi qaydada etiraf etdi ki, erməni quldurları Andranik, Manukyan, Saakyan və Kaçaznuninin fəaliyyəti nəticəsində Cənubi Qafqazda 400 min azərbaycanlı, 120 min gürcü, 15 min kürd, 22 min ləzgi öldürülmüşdür.

Bütün bunlardan sonra yaxınlarınızı, soydaşlarınızı öldürənlərlə, sizləri də öldürməyə hazırlaşanlarla yenə də münasibət qurmaq istəyirsiniz? Tövbə etməyən düşməni özünüzə yaxın buraxmayın, hətta tövbə edəndən sonra da ehtiyatlı olun!

2 aprel - daha bir rayonumuzun qanlı işğal tarixi

1993-cü il martın sonu - aprelin əvvəlində Ermənistanın işğalçı qüvvələri Kəlbəcər rayonunu zəbt etmişlər. Bu qanlı olay  zamanı 1 şəhər, 1 şəhər tipli qəsəbə, 129 kənd erməni qəsbkarlarının işğalı altına düşmüşdür. Bir çox yaşayış məntəqələri vəhşiliklə dağıdılmış, yandırılmış, əhali məhv edilmişdir. Azərbaycanın məşhur kəndlərindən birinə - Ağdabana qarşı xüsusi amansızlıqla davranmışlar. Kənd tamamilə yandırılmış, 67 nəfər, o cümlədən 8 nəfər 90-100 yaşlı qoca, 7 qadın, 2 azyaşlı uşaq xüsusi qəddarlıqla qətlə yetirilmişdir. Kəlbəcər rayonu əhalisindən 511 nəfər öldürülmüş, 321 nəfər girov götürülmüşdür. Rayonun 13 min yaşayış evi, 500 ictimai bina, 96 orta məktəb, 76 səhiyyə müəssisəsi, 62 körpü, 37852 hektar meşə sahəsi, 4 tarixi abidə, 172 mədəniyyət ocağı, 100 min baş mal-qara, 5 min baş atı düşmən işğalında qalmış, talan edilmiş, yandırılmış, dağıdılmışdır. Təxmini hesablamalara görə, Kəlbəcərin işğalı ilə Azərbaycana 760 milyon dollar həcmində maddi zərər vurulmuşdur, mənəvi zərərin isə ölçüsü yoxdur. Kəlbəcərin işğalı zamanı 60698 nəfər yerli əhali öz yurdundan qovularaq çıxarılmışdır.

İşğal zamanı rayon sakini Arzu Binnət qızı Əmralıyeva bir yaşlı oğlu və digər qohumları ilə birlikdə əsir düşmüşdür. O, əsirlikdən geri qayıtdıqdan sonra danışır ki, erməni saqqallıları əsirləri, girovları yük maşınına doldurdular. Onlardan 19 nəfərinə maşında yer olmadığına görə elə maşının yanında, hamının gözlərinin qarşısında güllələdilər. Həmin gün ermənilər Arzunun gözləri qarşısında ərini, qardaşını, bacısını, baldızını, qaynanasını, qaynını, əmisi arvadını, azyaşlı qardaşı uşaqlarını edam ediblər. Şahidlərin bildirdiklərinə görə, martın 31-də bir neçə ailə müxtəlif maşınlarda döyüş zonasını tərk etməyə cəhd göstərərkən, "Tunel" deyilən yerdə erməni yaraqlıları tərəfindən saxlanılmış, bütün kişilər güllələnmiş, 60-a yaxın qadın və uşaq isə girov aparılmışdır. Bu əsirlərin taleyi ilə bağlı bu günədək heç nə məlum deyil.

Əsir düşən 50-60 yaşları olan Qədəmkar, Raya, Təranə yəqin ki, artıq dünyalarını dəyişiblər, 15-20 yaşında olan Tural, Məzahir, Yaşar ya erməni ordusunda qulluq edirlər, ya da tövlədə heyvanlara baxırlar, 10-15 yaşında olan Aygün, Vəsilə, Qənirənin indi nə işlə məşğul olduqlarını qoy ermənilərlə dostluğun vacibliyindən danışan, İrəvanda, Xankəndində ermənilərlə məclis quran Azərbaycan "kişiləri" fikirləşsinlər.

◄ 1 ... 3 4 5 ... 16 ► ₪